Ιερός βασιλικός
Ocimum tenuiflorum · Lamiaceae
Επίσης: τούλσι, βασιλικός της Ταϊλάνδης, tulsi, Ώκιμον το λεπτανθές
Ο ιερός βασιλικός, γνωστός και ως τούλσι ή βασιλικός της Ταϊλάνδης, είναι ένα εύκολο, έντονα αρωματικό βότανο που ζητά ήλιο και ζέστη. Στο κλίμα μας ταιριάζει σε γλάστρα στο μπαλκόνι ή σε φωτεινό εσωτερικό χώρο, γιατί δεν αντέχει τον παγετό.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 20–32 °C, ελάχ. 5 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 30–90 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Ο ιερός βασιλικός με μια ματιά
Ο ιερός βασιλικός (Ocimum tenuiflorum) ανήκει στα Λαμιώδη, όπως και οι άλλοι βασιλικοί. Είναι όρθιος, πολυκλαδικός, αρωματικός μικρός θάμνος με πολλούς βλαστούς, που φτάνει περίπου τα 30–90 εκ. και αναπτύσσεται γρήγορα. Συχνά καλλιεργείται ως ετήσιο ή βραχύβιο πολυετές.
Τα φύλλα είναι έντονα αρωματικά, χνουδωτά, απλά και αντίθετα, ωοειδή έως επιμήκη, μήκους έως 5–7 εκ., σε πράσινες ή μοβ αποχρώσεις. Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο βγάζει μικρά σωληνωτά άνθη, λευκά, ροζ ή στο χρώμα της λεβάντας, σε στάχεις μήκους 4–12 εκ. Τα άνθη προσελκύουν μέλισσες.
Καταγωγή του είναι η τροπική και υποτροπική Ασία, από την Ινδία και το Νεπάλ ως τη Νοτιοανατολική Ασία και το Κουίνσλαντ.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο και ζέστη. Η ιδανική θερμοκρασία είναι περίπου 20–32 °C. Στο μπαλκόνι διάλεξε την πιο ηλιόλουστη γωνία. Μέσα στο σπίτι χρειάζεται το πιο φωτεινό και ζεστό παράθυρο.
Πότισμα
Κράτα το χώμα ομοιόμορφα υγρό, όχι όμως λιμνασμένο. Από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, στα ζεστά και ξερά καλοκαίρια, χρειάζεται περισσότερο νερό. Το νερό που μένει στο χώμα προκαλεί μαρασμό και σάπισμα ριζών.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Προτιμά πλούσιο, αφράτο χώμα με καλή αποστράγγιση και άφθονη οργανική ύλη. Ταιριάζουν πηλώδη, χουμώδη ή αμμώδη εδάφη, με pH περίπου 5,5–7,5. Η γλάστρα χρειάζεται τρύπες αποστράγγισης.
Η αλλαγή γλάστρας γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Λίπανση
Η περίοδος λίπανσης είναι από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο, όσο το φυτό αναπτύσσεται ενεργά.
Κλάδεμα και τσιμπήματα
Τσίμπα τις κορυφές των βλαστών και αφαίρεσε τους ανθικούς στάχεις, ώστε το φυτό να γίνει πιο πυκνό και θαμνώδες. Αυτό γίνεται κυρίως από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.
Σπορά και φύτευση
Σπείρε σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο. Η σπορά στο ύπαιθρο γίνεται τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Φύτεψε στη θέση του μετά την πάροδο του κινδύνου παγετού, τον Απρίλιο ή τον Μάιο.
Καλλιέργησέ τον σε γλάστρα, ώστε να μην απλώνεται.
Διαχείμαση
Είναι ευαίσθητος στον παγετό. Φέρε τον μέσα σε φωτεινό, ζεστό σημείο ή καλλιέργησέ τον ως ετήσιο. Προστάτεψέ τον από το κρύο τον Νοέμβριο και τον Μάρτιο. Η περίοδος ανάπαυσης είναι ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρους ή με μοσχεύματα βλαστού. Τα μοσχεύματα γίνονται από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.
Συνήθη προβλήματα
Τα φύλλα που μαυρίζουν δείχνουν κρύες νύχτες. Κράτα το φυτό πάνω από περίπου 10 °C. Ο μαρασμός με σάπισμα ριζών οφείλεται σε νερό που λιμνάζει. Βελτίωσε την αποστράγγιση και πότιζε λιγότερο.
Στα παράσιτα συγκαταλέγονται οι αφίδες, οι αλευρώδεις και τα σκαθάρια Popillia japonica. Αν τα φύλλα μοιάζουν σκελετωμένα, μάζεψε τα σκαθάρια με το χέρι.
Συγκομιδή και χρήση
Τα φύλλα και τα άνθη είναι βρώσιμα και συλλέγονται από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο. Τα πιπεράτα φύλλα, με άρωμα που θυμίζει γαρίφαλο, χρησιμοποιούνται σε ταϊλανδέζικα τηγανητά (kaphrao), σε ινδονησιακά κάρι με ψάρι και σε βοτανοτσάι.
Θεωρείται ιερό φυτό στον Ινδουισμό και χρησιμοποιείται παραδοσιακά στις βοτανοθεραπευτικές παραδόσεις της Αγιουρβέδα και της Σίντα. Τα αποξηραμένα φύλλα του χρησιμοποιούνται για να απωθούν έντομα από αποθηκευμένα σιτηρά.




























































































