Τριβόλι
Tribulus terrestris · Zygophyllaceae
Επίσης: τριβόλι χόρτο
Το τριβόλι είναι ένα χαμηλό, έρπον ετήσιο φυτό που αντέχει στην ξηρασία και στα φτωχά, ξερά εδάφη. Βγάζει κίτρινα άνθη όλο το καλοκαίρι, αλλά οι αγκαθωτοί καρποί του το κάνουν δύσκολο φυτό για τον κήπο. Εδώ θα βρείτε πώς συμπεριφέρεται και πώς το κρατάτε υπό έλεγχο.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 20–35 °C, ελάχ. 0 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 5–15 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το τριβόλι
Το τριβόλι (Tribulus terrestris) ανήκει στην οικογένεια Zygophyllaceae. Είναι ποώδες ετήσιο φυτό με έρπουσα συμπεριφορά: οι βλαστοί ξεκινούν ακτινωτά από το κέντρο και σχηματίζουν χαμηλό τάπητα. Το ύψος είναι 5–15 εκ., ενώ η έκταση φτάνει από 10 έως 120 εκ. Αναπτύσσεται γρήγορα.
Τα φύλλα είναι αντίθετα, πτερωτά και πυκνά τριχωτά, με 3–7 ζεύγη μικρών επιμήκων φυλλαρίων. Τα άνθη είναι μικρά, κίτρινα, κυπελλοειδή, με πέντε πέταλα, και βγαίνουν μεμονωμένα στις μασχάλες των φύλλων. Ο καρπός είναι γωνιώδης και σπάει σε πέντε σκληρά τμήματα, καθένα με 2–5 αιχμηρά αγκάθια· από πράσινος γίνεται καφέ. Η ρίζα είναι βαθιά, κεντρική.
Το φυτό κατάγεται από τη θερμή εύκρατη και τροπική νότια Ευρασία και την Αφρική. Στη φύση ζει σε ξερά, αμμώδη ή χαλικώδη, διαταραγμένα εδάφη, δίπλα σε δρόμους, σε χωράφια και σε ερημικές περιοχές.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο και ανέχεται λίγη σκιά. Είναι φυτό εξωτερικού χώρου και θεωρείται εύκολο. Δεν αντέχει τον παγετό, αλλά ως ετήσιο ολοκληρώνει τον κύκλο του μέσα στη χρονιά.
Πότισμα και υγρασία
Χρειάζεται ελάχιστο νερό και επιβιώνει στην ξηρασία. Προτιμά χαμηλή υγρασία, επομένως δεν ταιριάζει σε σημεία που μένουν υγρά.
Έδαφος
Προτιμά ξερό, αφράτο, αμμώδες ή χαλικώδες έδαφος με καλή αποστράγγιση. Ανέχεται όμως και βαρύτερα ή συμπιεσμένα εδάφη, καθώς και αλκαλικά.
Λίπανση
Δεν χρειάζεται λίπανση.
Κλάδεμα και έλεγχος
Το φυτό δεν κλαδεύεται. Αν θέλετε να το περιορίσετε, κόψτε το στο επίπεδο του εδάφους πριν ανθίσει.
Φύτευση
Δεν συνιστάται να το φυτέψετε σκόπιμα, επειδή εξαπλώνεται με τους αγκαθωτούς καρπούς του. Σε άλλες περιοχές, όπως η Βόρεια Αμερική και η Αυστραλία, θεωρείται επιθετικό ζιζάνιο: τα αγκάθια τραυματίζουν πόδια, ελαστικά και ζώα.
Χειμώνας
Το φυτό ξηραίνεται το φθινόπωρο και διατηρείται μόνο μέσω των σπόρων. Η περίοδος ανάπαυσης είναι από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται μόνο με σπόρο. Η σπορά γίνεται τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Προβλήματα
Το βασικό πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη σπορά, που δημιουργεί πυκνούς τάπητες με αγκαθωτούς καρπούς. Βγάλτε τα φυτά με το χέρι ή κόψτε τα πριν ανθίσουν, και επαναλάβετε για αρκετά χρόνια. Τα αγκάθια πιάνονται εύκολα στο τρίχωμα των ζώων, γι' αυτό το φυτό μεταφέρεται εύκολα.
Χρήση
Τα φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί τρώγονται στην Ανατολική Ασία. Εκχύλισμα του φυτού πωλείται ως συμπλήρωμα διατροφής, αλλά οι αποδείξεις για την αποτελεσματικότητά του λείπουν και η ασφάλειά του δεν έχει τεκμηριωθεί.










































































