Rhodiola rosea
Crassulaceae
Επίσης: ροδιόλα, ροδιόλα η ροδόχρους
Η Rhodiola rosea, γνωστή και ως ροδιόλα ή ροδιόλα η ροδόχρους, είναι σαρκώδες πολυετές φυτό με γκριζοπράσινα φύλλα και κίτρινα έως πρασινωπά άνθη. Αντέχει πλήρως τον παγετό και μπορεί να καλλιεργηθεί στον κήπο, σε βραχόκηπο ή σε γλάστρα. Η δυσκολία καλλιέργειας θεωρείται μέτρια.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 5–18 °C, ελάχ. -40 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 5–40 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Η ροδιόλα ανήκει στα Crassulaceae και φτάνει συνήθως τα 5 έως 40 εκ. ύψος. Από ένα χοντρό, λεπιδωτό ρίζωμα βγαίνουν αρκετοί βλαστοί με σαρκώδη, γκριζοπράσινα φύλλα. Το ρίζωμα είναι παχύ και αρωματικό και είναι γνωστό ως «χρυσή ρίζα».
Το φυτό είναι δίοικο: τα αρσενικά και τα θηλυκά άνθη βγαίνουν σε ξεχωριστά φυτά. Τα μικρά τετράπεταλα άνθη σχηματίζουν πυκνά σχεδόν σκουφωτά τσαμπιά τον Μάιο και τον Ιούνιο.
Στη φύση φυτρώνει σε βράχια ακτών και σε ψηλές ορεινές πλαγιές ψυχρών περιοχών, από την Αρκτική μέχρι τα βουνά της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Γι' αυτό προτιμά δροσερές συνθήκες.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Χρειάζεται δυνατό φως. Ταιριάζει σε θέση με πλήρη ήλιο έως ημισκιά, και τα δροσερά σημεία του κήπου του ταιριάζουν περισσότερο. Επειδή είναι χαμηλό φυτό που καλύπτει το έδαφος, ταιριάζει σε βραχόκηπους και ως κάλυψη εδάφους.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Ποτίστε περισσότερο από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο, όταν το φυτό ανθίζει και ζεσταίνει ο καιρός. Τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο το φυτό ξεκουράζεται και δεν χρειάζεται τέτοια φροντίδα.
Έδαφος και μεταφύτευση
Θέλει φτωχό, πολύ στραγγιστικό και αμμοχάλικο έδαφος, ελαφρώς όξινο, με pH περίπου 5,0 έως 6,5. Δέχεται χαλικώδη, αμμώδη ή πηλώδη εδάφη, αρκεί να στραγγίζουν ελεύθερα.
Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.
Λίπανση
Μία λίπανση τον Μάρτιο αρκεί. Το φυτό προτιμά φτωχό έδαφος, οπότε δεν χρειάζεται περισσότερη.
Φύτευση
Η φύτευση στη θέση της γίνεται τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Η σπορά γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, ή μέσα στο σπίτι τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.
Κλάδεμα
Το κλάδεμα προβλέπεται τον Φεβρουάριο και τον Νοέμβριο. Το φυτό χάνει το υπέργειο μέρος του τον χειμώνα και μένει μόνο το ρίζωμα.
Χειμώνας
Είναι εντελώς ανθεκτικό στον παγετό και δεν χρειάζεται προστασία στο κλίμα μας. Ξεραίνεται μέχρι το ρίζωμα και ξαναβλασταίνει.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση ή με μοσχεύματα βλαστού. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο γίνεται σπορά ή διαίρεση, ενώ ο Οκτώβριος είναι άλλη κατάλληλη εποχή για πολλαπλασιασμό.
Συγκομιδή και χρήση
Τα φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί τρώγονται ωμά, με πικρή γεύση, ή μαγειρεμένα σαν σπανάκι. Το εκχύλισμα αρωματίζει ορισμένες βότκες. Η συγκομιδή τοποθετείται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.
Στην Ασία και στην Ανατολική Ευρώπη χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως προσαρμογόνο (adaptogen), όμως οι κλινικές ενδείξεις για όφελος είναι αδύναμες.

































































































