Τραχεία πεύκη

Pinus brutia · Pinaceae

Επίσης: calabrian pine, κόκκινο πεύκο

Η τραχεία πεύκη (Pinus brutia, γνωστή και ως κόκκινη πεύκη ή πεύκη της Καλαβρίας) είναι αειθαλές κωνοφόρο της ανατολικής Μεσογείου, που φτάνει τα 20–35 μέτρα. Θέλει πλήρη ήλιο και έδαφος που στραγγίζει καλά, και μόλις εγκατασταθεί αντέχει την ξηρασία των ελληνικών καλοκαιριών.

Φως: Πλήρης ήλιος
Πότισμα: Χαμηλές
Υγρασία: Χαμηλή
Θερμοκρασία: 10–30 °C, ελάχ. -15 °C
Δυσκολία: Εύκολο
Ύψος: 20–35 m

Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους

Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.

ΣποράΜεταφύτευση στο έδαφοςΚλάδεμαΠολλαπλασιασμόςΠερισσότερο πότισμαΑνθοφορίαΣυγκομιδή

Πότε να το κάνετεΠερίοδος ληθάργουΤρέχων μήνας

Περιγραφή του φυτού

Η τραχεία πεύκη ανήκει στην οικογένεια Pinaceae και είναι δέντρο μεσαίου μεγέθους, με στρογγυλεμένη έως ακανόνιστη κόμη. Το ύψος της κυμαίνεται περίπου από 20 έως 35 μέτρα και ο κορμός μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο σε διάμετρο.

Οι βελόνες είναι λεπτές, μήκους 10–18 εκ., σε ζεύγη (σπάνια ανά τρεις) και έχουν χρώμα από σκούρο πράσινο ως κιτρινοπράσινο. Οι αρσενικοί κώνοι είναι μικροί, 15–20 χιλ., ενώ οι θηλυκοί σχηματίζονται χωριστά και ωριμάζουν σε δύο χρόνια. Η άνθιση γίνεται από τον Μάρτιο ως τον Μάιο.

Το φυτό είναι αυτοφυές στην ανατολική Μεσόγειο, κυρίως στην Τουρκία, με μικρότερους πληθυσμούς στη Βουλγαρία, την Κρήτη, την Κύπρο, τον Λίβανο και τη Συρία, το Ιράκ, το Ιράν, την Κριμαία και τον Καύκασο. Φυτρώνει σε μεσογειακά δάση χαμηλού υψομέτρου, από το επίπεδο της θάλασσας ως περίπου 500 μ. στη βόρεια Τουρκία και ως 1200 μ. στο νότο.

Καλλιέργεια και φροντίδα

Φως και θέση

Χρειάζεται πλήρη ήλιο και δεν ανέχεται τη σκιά. Επειδή γίνεται πολύ μεγάλο δέντρο, διαλέξτε θέση με άφθονο χώρο, μακριά από κτίρια και άλλα δέντρα. Δεν ενδείκνυται για μικρούς κήπους.

Πότισμα

Τα νεαρά δέντρα ποτίζονται τακτικά μέχρι να εγκατασταθούν. Τα ώριμα δέντρα είναι ανθεκτικά στην ξηρασία και χρειάζονται λίγο νερό. Αν θέλετε να ποτίσετε περισσότερο, οι μήνες που το δικαιολογούν είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

Έδαφος

Ευδοκιμεί σε φτωχά, πετρώδη ή ξηρά εδάφη, ακόμη και ασβεστολιθικά, αρκεί η αποστράγγιση να είναι καλή. Προτιμά χαλικώδη, αμμώδη και αλκαλικά εδάφη, με pH περίπου 6,5–8,0. Τα βαριά εδάφη που κρατούν νερό δεν είναι κατάλληλα.

Λίπανση

Συνήθως δεν χρειάζεται λίπανση.

Κλάδεμα

Αν χρειαστεί κάποια διόρθωση, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι οι μήνες κλαδέματος. Το δέντρο έχει φυσικό σχήμα και δεν θέλει τακτικό κλάδεμα.

Φύτευση

Η φύτευση γίνεται τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Επιλέξτε ηλιόλουστη θέση με καλή αποστράγγιση και ποτίστε το νεαρό δέντρο μέχρι να εγκατασταθεί.

Χειμώνας

Είναι ανθεκτική στον παγετό και αντέχει έξω τον χειμώνα. Αντέχει θερμοκρασίες ως περίπου -15 °C, πολύ χαμηλότερα από τον τυπικό χειμερινό ελάχιστο των -6 °C στην περιοχή.

Πολλαπλασιασμός

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Η σπορά γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Οι σπόροι είναι φτερωτοί και διασκορπίζονται με τον άνεμο από τους ώριμους κώνους.

Προβλήματα

Οι συχνότεροι εχθροί είναι οι κάμπιες της πιτυοκάμπης και το κοκκοειδές του φλοιού της πεύκης. Ελέγχετε τακτικά το δέντρο, ιδιαίτερα όσο είναι νεαρό.

Στα πευκοδάση, το κοκκοειδές Marchalina hellenica παράγει μελίτωμα, από το οποίο οι μέλισσες φτιάχνουν πευκόμελο. Επίσης, ο τσιροβάκος του Κρύπερ (Sitta krueperi) εξαρτάται από αυτά τα δάση.

Κώνοι και χρήση

Οι ξυλώδεις κώνοι έχουν μήκος 5–10 εκ., βρίσκονται συχνά σε ομάδες των 3–4 και ωριμάζουν από πράσινοι σε κοκκινοπορτοκαλί. Ο Σεπτέμβριος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος είναι η περίοδος συγκομιδής τους. Το δέντρο καλλιεργείται κυρίως ως διακοσμητικό.