Λεμονοκυπάρισσο
Cupressus macrocarpa · Cupressaceae
Επίσης: macrocarpa
Το λεμονοκυπάρισσο (Cupressus macrocarpa, γνωστό και ως macrocarpa ή κυπαρίσσι) είναι αειθαλές κωνοφόρο με γρήγορη ανάπτυξη και φύλλωμα που μυρίζει λεμόνι όταν το τρίψεις. Αντέχει καλά τη ζέστη και την ξηρασία μόλις ριζώσει και ταιριάζει είτε ως μεμονωμένο δέντρο είτε ως φράχτης.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 8–24 °C, ελάχ. -15 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–40 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Το λεμονοκυπάρισσο ανήκει στην οικογένεια Cupressaceae και κατάγεται από τις ακτές της κεντρικής Καλιφόρνιας. Στη φύση απαντά μόνο σε δύο μικρά απομεινάρια δασών κοντά στο Monterey (Cypress Point και Point Lobos), ενώ καλλιεργείται ευρέως σε δροσερά ωκεάνια κλίματα σε όλο τον κόσμο. Ο φυσικός του βιότοπος είναι οι ανεμοδαρμένοι παράκτιοι βράχοι με δροσερά, ομιχλώδη καλοκαίρια.
Είναι δέντρο που φτάνει συνήθως τα 15 έως 40 μέτρα. Όταν είναι νέο, έχει στενό πυραμιδοειδές σχήμα· με τα χρόνια γίνεται ακανόνιστο, πλατύ και με επίπεδη κορυφή, ιδιαίτερα όταν δέχεται άνεμο. Τα φύλλα είναι μικροσκοπικά, λεπιδωτά και προσκολλημένα πάνω στους στρογγυλούς βλαστούς, σε πυκνά κλαδάκια. Τα νεαρά φυτά έχουν βελονοειδή φύλλα.
Τα αρσενικά άνθη είναι μικροί κιτρινοπράσινοι κώνοι και τα θηλυκά μικροί πράσινοι, στις άκρες των βλαστών. Η γύρη απελευθερώνεται στα τέλη του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης, περίπου από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο. Οι ξυλώδεις κώνοι έχουν μήκος 2-4 cm και 6-14 λέπια, ωριμάζουν και γίνονται καφέ σε περίπου δύο χρόνια και μπορεί να μείνουν στο δέντρο. Το δέντρο προσφέρει καταφύγιο και τροφή σε μικρά πουλιά και μικρά θηλαστικά.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο, αν και ανέχεται λίγη σκιά. Διάλεξε ηλιόλουστη αλλά προφυλαγμένη θέση: ο κρύος άνεμος μπορεί να καφετιάσει το φύλλωμα. Απόφυγε τις ζεστές και υγρές θέσεις στην ενδοχώρα.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές και το δέντρο αντέχει την ξηρασία μόλις εγκατασταθεί. Τα νεαρά δέντρα θέλουν τακτικό πότισμα. Το καλοκαίρι (Ιούνιο έως Αύγουστο) είναι η περίοδος που χρειάζεται περισσότερο νερό.
Το καφέτιασμα του φυλλώματος οφείλεται συχνά σε ξηρασία ή σε κρύο άνεμο· πότισε τα νεαρά φυτά και προστάτεψέ τα.
Έδαφος
Ευδοκιμεί σε ένα ευρύ φάσμα εδαφών με καλή αποστράγγιση, ακόμη και παράκτιων. Ταιριάζουν τα πηλώδη και τα αργιλώδη εδάφη, με pH περίπου από 5,5 έως 8. Το έδαφος πρέπει να είναι νωπό αλλά να αποστραγγίζει καλά.
Φύτευση
Φύτεψε τα μικρά δενδρύλλια σε γλάστρα την άνοιξη ή νωρίς το φθινόπωρο, δηλαδή Φεβρουάριο-Μάρτιο ή Οκτώβριο-Νοέμβριο, σε ηλιόλουστη και προφυλαγμένη θέση. Ως φράχτης καλύπτει γρήγορα χάρη στον ταχύ ρυθμό ανάπτυξής του.
Κλάδεμα
Ως δέντρο δεν χρειάζεται κλάδεμα. Κλάδευε τον φράχτη ελαφρά το καλοκαίρι, από Ιούνιο έως Αύγουστο, και ποτέ μέσα στο παλιό γυμνό ξύλο, γιατί εκεί δύσκολα ξαναβγαίνουν βλαστοί.
Χειμώνας
Είναι φυτό εξωτερικού χώρου. Αντέχει σε ήπιους χειμώνες και, στις συνθήκες της χώρας μας, με τυπική χειμερινή ελάχιστη γύρω στους -6 °C, δεν έχει πρόβλημα· αντέχει έως περίπου -15 °C. Οι κρύες θέσεις με παγωμένο άνεμο σε ηπειρωτικά κλίματα μπορεί να το βλάψουν. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο βρίσκεται σε λήθαργο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή με μόσχευμα βλαστού. Η σπορά γίνεται Φεβρουάριο-Μάρτιο, ενώ τα μοσχεύματα παίρνονται από Ιούλιο έως Σεπτέμβριο.
Προβλήματα
Ο καρκίνος του κυπαρισσιού (Seiridium cardinale) είναι συχνός στα ζεστά καλοκαίρια. Τα σημάδια είναι κλαδιά που ξεραίνονται και ρητίνη που τρέχει. Κόψε τα προσβεβλημένα κλαδιά και απόφυγε τις ζεστές, υγρές θέσεις. Αναφέρεται επίσης σήψη ριζών.
Η μεγάλη πτώση φυλλώματος είναι φυσιολογική απόρριψη λεπιδωτών φύλλων· μάζεψέ το με τσουγκράνα και χρησιμοποίησέ το για κομπόστ.

































































