Hedera helix
Araliaceae
Επίσης: αναρριχώμενος κισσός, Χέδερα ή έλιξ
Ο κισσός (Hedera helix), γνωστός και ως αναρριχώμενος κισσός, είναι αειθαλές αναρριχώμενο φυτό που προσκολλάται μόνο του σε τοίχους και κορμούς ή απλώνεται ως πυκνό χαμηλό κάλυμμα εδάφους. Μεγαλώνει γρήγορα, αντέχει στη σκιά και θεωρείται εύκολος στην καλλιέργεια, στον κήπο, στο μπαλκόνι ή μέσα στο σπίτι.
- Φως
- Ημισκιά, Σκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–22 °C, ελάχ. -30 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 2–30 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του κισσού
Ο κισσός είναι πολυετές, αειθαλές φυτό της οικογένειας Araliaceae. Αναρριχάται σε τοίχους και δέντρα με εναέριες ρίζες κατά μήκος των βλαστών ή απλώνεται στο έδαφος εκεί που δεν βρίσκει στήριξη. Το μήκος του φτάνει από περίπου 1 έως 15 m.
Τα νεαρά φύλλα στους αναρριχώμενους βλαστούς είναι γυαλιστερά, με 3–5 λοβούς και μήκος περίπου 5–10 cm. Υπάρχουν μορφές με πράσινο ή ποικιλόχρωμο φύλλωμα. Στους ώριμους βλαστούς που ανθίζουν, τα φύλλα γίνονται ολόκληρα, καρδιόσχημα ως ωοειδή.
Τα μικρά πρασινοκίτρινα άνθη σχηματίζουν σφαιρικές σκιάδες και εμφανίζονται μόνο σε ώριμους βλαστούς, από το τέλος του καλοκαιριού ως το τέλος του φθινοπώρου (Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο). Είναι πλούσια σε νέκταρ. Οι καρποί είναι ράγες διαμέτρου 6–8 mm, μοβ-μαύρες ή πορτοκαλοκίτρινες, που ωριμάζουν στα τέλη του χειμώνα και τρώγονται από τα πουλιά. Τα όψιμα άνθη τρέφουν πάνω από 70 είδη εντόμων, οι καρποί τρώγονται από τουλάχιστον 16 είδη πουλιών, ενώ το φυτό προσφέρει και αειθαλές καταφύγιο.
Το φυτό είναι φυσικό στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, από την Ιρλανδία και τη νότια Σκανδιναβία ως την Πορτογαλία και ανατολικά ως την Ουκρανία, τον Καύκασο, τη βόρεια Τουρκία και το Ιράν. Φυτρώνει σε δάση, κορμούς δέντρων, βράχους και τοίχους. Εκτός της φυσικής του περιοχής, όπως στη Βόρεια Αμερική, θεωρείται χωροκατακτητικό: καλύπτει το έδαφος του δάσους και μπορεί να πνίξει δέντρα.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ο κισσός ευδοκιμεί σε σκιά ή ημισκιά. Ο έντονος άμεσος ήλιος μπορεί να ξηράνει το φύλλωμα, ιδιαίτερα τον χειμώνα. Οι ποικιλόχρωμες μορφές χρειάζονται πιο φωτεινή θέση για να κρατήσουν το σχέδιό τους.
Οι ιδανικές θερμοκρασίες κυμαίνονται περίπου μεταξύ 10 και 22 °C.
Πότισμα και υγρασία
Το χώμα πρέπει να είναι ομοιόμορφα υγρό, όχι λιμνάζον. Ο κισσός ανέχεται λίγο την ξηρασία, γι' αυτό οι ζεστές και ξερές περίοδοι του καλοκαιριού θέλουν προσοχή: πότισε περισσότερο από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο.
Μέσα στο σπίτι άφησε την επιφάνεια του χώματος να στεγνώσει ελαφρά ανάμεσα στα ποτίσματα. Η υγρασία του αέρα χρειάζεται να είναι μέτρια. Ο πολύ ξηρός αέρας, για παράδειγμα κοντά σε καλοριφέρ, προκαλεί προβλήματα.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Προσαρμόζεται στα περισσότερα εδάφη. Προτιμά πηλώδες ή πλούσιο σε χούμο χώμα, υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση, με pH περίπου 6–7,5.
Στη γλάστρα χρησιμοποίησε κοινό χώμα φυτών εσωτερικού χώρου με λίγο επιπλέον υλικό αποστράγγισης. Η αλλαγή γλάστρας γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Λίπανση
Η περίοδος λίπανσης είναι από τον Μάρτιο ως τον Μάιο.
Κλάδεμα
Κλάδεψε την άνοιξη ή το καλοκαίρι (Μάρτιο, Απρίλιο ή Αύγουστο) για να ελέγξεις την εξάπλωση και να απομακρύνεις βλαστούς από υδρορροές και τοίχους. Ο κισσός ανέχεται και δυνατό κλάδεμα.
Φύτευση
Φύτεψε την άνοιξη ή το φθινόπωρο, δηλαδή Φεβρουάριο και Μάρτιο ή Οκτώβριο και Νοέμβριο. Σκέψου καλά τη θέση: ο κισσός μπορεί να προκαλέσει ζημιά σε σοβάδες, χρώμα και δέντρα.
Καλλιεργείται και σε γλάστρα ή ζαρντινιέρα στο μπαλκόνι.
Χειμώνας
Ο κισσός αντέχει τον παγετό στο ύπαιθρο. Οι γλάστρες χρειάζονται προστασία σε σφοδρό παγετό. Τα φυτά εσωτερικού χώρου προτιμούν δροσερό, φωτεινό δωμάτιο. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, καταβολάδες, διαίρεση ή σπόρο. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Απρίλιος, ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος.
Προβλήματα και εχθροί
Πιθανοί εχθροί είναι οι τετράνυχοι (κόκκινη αράχνη), τα κοκκοειδή, οι αφίδες και οι αλευρώδεις.
Λεπτός ιστός και στικτά φύλλα δείχνουν προσβολή από τετράνυχο σε ξηρό αέρα: αύξησε την υγρασία, πλύνε τα φύλλα και ψέκασε με σαπουνόνερο.
Καφέ άκρες στα φύλλα οφείλονται σε ξηρό αέρα ή λίγο πότισμα: πότιζε πιο τακτικά και απομάκρυνε το φυτό από καλοριφέρ.
Κίτρινα φύλλα που πέφτουν δείχνουν υπερβολικό πότισμα ή κακή αποστράγγιση: άφησε το χώμα να στεγνώσει ελαφρά και φρόντισε για αποστράγγιση.
Ασφάλεια
Τοξικά για γάτες και σκύλους- Γάτες
- Τοξικό
- Σκύλοι
- Τοξικό
- Άλογα
- Τοξικό
Ο κισσός είναι τοξικός για γάτες, σκύλους και άλογα και ήπια τοξικός για τον άνθρωπο. Τοξικά είναι τα φύλλα και οι καρποί, λόγω τριτερπενοειδών σαπωνινών (ηδεραγενίνη). Το φύλλωμα είναι πιο τοξικό από τους καρπούς. Τα συμπτώματα είναι έμετος, κοιλιακός πόνος, σιελόρροια και διάρροια. Η πληροφορία είναι ενδεικτική και δεν αποτελεί κτηνιατρική ή ιατρική συμβουλή. Αν έχεις αμφιβολία, ρώτησε κτηνίατρο ή γιατρό.
Πηγή: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox




































































