Monstera deliciosa

Προτιμά μέτριο έως έντονο φως χωρίς άμεσο ήλιο, δηλαδή διάχυτο φως ή ελαφριά σκιά. Οι ποικιλόχρωμες μορφές χρειάζονται περισσότερο φως από τις απλές πράσινες.

Η ιδανική θερμοκρασία είναι 16-29 °C. Το φυτό δεν αντέχει τον παγετό και δεν πρέπει να μένει έξω τον χειμώνα.

Ποτίστε καλά και μετά αφήστε να στεγνώσει το πάνω τέταρτο έως τρίτο του χώματος πριν ξαναποτίσετε. Από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο το φυτό χρειάζεται περισσότερο νερό. Από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο ξεκουράζεται και θέλει λιγότερο.

Η μονστέρα θέλει υψηλή υγρασία αέρα, όπως στο φυσικό της περιβάλλον.

Χρειάζεται πλούσιο, αφράτο και καλά στραγγιζόμενο μείγμα, που να διατηρεί λίγη υγρασία. Ένα παράδειγμα είναι κηπευτικό χώμα και κομπόστ σε ίσα μέρη, με λίγο φλοιό ή περλίτη. Το ιδανικό pH είναι περίπου 6-7,5.

Μεταφυτέψτε την άνοιξη, από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, όταν οι ρίζες γεμίσουν τη γλάστρα. Συνήθως αυτό συμβαίνει κάθε 1-2 χρόνια. Επιλέξτε στιβαρή γλάστρα ή βάλτε στήριγμα από βρύο.

Από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο ρίχνετε μία φορά τον μήνα ισορροπημένο υγρό λίπασμα. Τον χειμώνα μη λιπαίνετε.

Την άνοιξη, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, κόψτε τους μακριούς και αδύναμους βλαστούς. Σκουπίζετε τακτικά τη σκόνη από τα φύλλα.

Βάλτε γερό στήριγμα, όπως κοντάρι με βρύο ή δικτυωτό, γιατί οι βλαστοί μπορεί να σπάσουν από το ίδιο τους το βάρος. Οι εναέριες ρίζες πιάνονται πάνω του και κρατούν τον βλαστό.

Κρατήστε τη μονστέρα μέσα στο σπίτι, σε φωτεινό και ζεστό σημείο, συνήθως πάνω από 12 °C. Η θερμοκρασία δεν πρέπει να πέφτει κάτω από 10 °C. Μειώστε το πότισμα και μη λιπαίνετε.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι τα μοσχεύματα βλαστού, από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο. Γίνεται και με καταβολάδες, αερομοσχεύματα ή σπόρο. Σπείρετε τον σπόρο μέσα στο σπίτι τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.

Τα συνηθισμένα παράσιτα είναι οι τετράνυχοι, τα κοκκοειδή, οι αλευρώδεις ψύλλοι (μπαμπάκια) και οι θρίπες. Από ασθένειες εμφανίζονται σήψη ριζών και κηλίδες στα φύλλα.

Τρώγεται μόνο ο πλήρως ώριμος καρπός, όταν πέσουν τα εξάγωνα λέπια. Η σάρκα είναι γλυκιά, με γεύση ανανά και μπανάνας. Ο άγουρος καρπός ερεθίζει το στόμα. Σε εσωτερικό χώρο η καρποφορία είναι σπάνια.