Cornus florida
Cornaceae
Επίσης: ανθοφόρος κρανιά, κόρνους φλόριδα
Η Cornus florida, γνωστή και ως ανθοφόρος κρανιά ή κόρνους φλόριδα, είναι μικρό φυλλοβόλο δέντρο που ανθίζει την άνοιξη, πριν βγουν τα φύλλα. Αντέχει τον χειμώνα στην ύπαιθρο, αλλά δυσκολεύεται με τη ζέστη και την ξηρασία, γι' αυτό η θέση και το πότισμα κρίνουν το αποτέλεσμα.
- Φως
- Ήλιος έως ημισκιά, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–27 °C, ελάχ. -33 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 4,5–10 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η Cornus florida (Cornaceae) κατάγεται από την ανατολική Βόρεια Αμερική, από το νότιο Μέιν ώς τη Φλόριντα και δυτικά ώς τον Μισισιπή, με επέκταση στο βόρειο και ανατολικό Μεξικό. Στη φύση ζει στον υπόροφο δασών, σε μεσαία ως ξερά δάση, σε ακμές δασών και σε ξερές κορυφογραμμές.
Είναι μικρό δέντρο με πολλούς κορμούς και στρογγυλεμένη κόμη, συχνά πιο πλατιά παρά ψηλή. Φτάνει συνήθως τα 4,5 έως 10 μέτρα ύψος και 4,5 έως 8 μέτρα πλάτος. Αναπτύσσεται με μέτριο ρυθμό.
Τα φύλλα είναι αντίθετα, απλά, ωοειδή, μήκους 6-15 εκ., με καμπύλες νευρώσεις και ακέραιο έως κυματιστό χείλος. Είναι θαμπά πράσινα από πάνω και πιο ανοιχτά από κάτω. Το φθινόπωρο κοκκινίζουν ή παίρνουν μωβ απόχρωση.
Τα πραγματικά άνθη είναι μικροσκοπικά, πρασινοκίτρινοι, σε πυκνή κεφαλή. Τους περιβάλλουν τέσσερα μεγάλα λευκά (ή ροζ) βράκτια με εγκοπή, που δίνουν την εντύπωση του άνθους. Η ανθοφορία γίνεται Μάρτιο και Απρίλιο και δεν έχει άρωμα.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Θέση και φως
Προτιμά ήλιο έως ημισκιά και ωφελείται από απογευματινή σκιά στις ζεστές περιοχές. Η ιδανική θέση έχει πρωινό ήλιο και σκιά το απόγευμα. Το ριζικό σύστημα είναι επιφανειακό και ευαίσθητο στη ζέστη και στις αλλαγές της θερμοκρασίας του εδάφους, οπότε αποφύγετε σημεία κοντά σε πηγές θερμότητας.
Πότισμα
Το έδαφος πρέπει να μένει ισορροπημένα υγρό, με σκέπαση (μαλτς). Το δέντρο δεν ανέχεται έντονη ξηρασία ούτε νερό που λιμνάζει.
Ποτίστε περισσότερο από Ιούνιο ώς Σεπτέμβριο. Η ζέστη και η ξηρασία προκαλούν καψάλισμα στα φύλλα, και το μαλτς μαζί με το πότισμα στις ξηρές περιόδους το περιορίζει.
Έδαφος
Θέλει έδαφος με καλή αποστράγγιση και πολλή οργανική ύλη, ελαφρώς όξινο έως ουδέτερο, με pH περίπου 5,5-7. Ταιριάζουν πηλώδη, όξινα εδάφη πλούσια σε χούμο. Αποφύγετε το συμπιεσμένο έδαφος.
Λίπανση
Οι απαιτήσεις σε θρεπτικά είναι μέτριες. Αν η ανάπτυξη είναι αδύναμη, δώστε τον Μάρτιο ένα λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης.
Φύτευση
Φυτέψτε σε θέση με πρωινό ήλιο και απογευματινή σκιά. Απλώστε μαλτς πάχους 5-10 εκ. για να μένουν δροσερές οι ρίζες, κρατώντας το μακριά από τον κορμό.
Οι κατάλληλοι μήνες για φύτευση είναι ο Φεβρουάριος, ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος.
Κλάδεμα
Το κλάδεμα γίνεται τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Αφαιρέστε κλαδιά που έχουν προσβληθεί από ασθένεια και φροντίστε να υπάρχει καλός αερισμός μέσα στην κόμη. Προσέξτε να μην τραυματίζεται ο φλοιός.
Χειμώνας
Το δέντρο αντέχει ώς περίπου -33 °C, πολύ πάνω από τα συνηθισμένα χειμερινά ελάχιστα των -6 °C, και δεν χρειάζεται προστασία. Ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσης.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα βλαστού και εμβολιασμό. Μοσχεύματα παίρνετε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, ενώ η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο.
Προβλήματα
Τα συνηθισμένα προβλήματα είναι τα εξής:
Λεκέδες στα φύλλα και ξήρανση κλαδίσκων: οφείλονται στην ανθρακνώση της κρανιάς. Χρησιμοποιήστε υγιές φυτευτικό υλικό, βελτιώστε τον αερισμό και κόψτε τα προσβεβλημένα κλαδιά.
Ζημιά στον κορμό και παρακμή: προκαλεί το σκουλήκι του κορμού (dogwood borer). Προστατεύστε τον φλοιό από πληγές και κρατήστε το μαλτς μακριά από τον κορμό.
Καψάλισμα φύλλων: προκαλείται από ζέστη και ξηρασία. Βάλτε μαλτς και ποτίστε στις ξηρές περιόδους.
Μεταξύ των εχθρών αναφέρονται επίσης τα ambrosia beetles και η κηκιδόμυγα dogwood club-gall midge. Από τις ασθένειες αναφέρονται η σήψη ριζών Phytophthora και το ωίδιο.
Χρήση και άγρια ζωή
Οι καρποί είναι γυαλιστερές κόκκινες ωοειδείς δρύπες, περίπου 1 εκ., που ωριμάζουν από το τέλος του καλοκαιριού ώς το φθινόπωρο. Είναι πικροί και δεν τρώγονται από τους ανθρώπους, αλλά τους αγαπούν τα πουλιά.
Τα λουλούδια τα επισκέπτονται πεταλούδες και εξειδικευμένες μέλισσες, και το δέντρο φιλοξενεί πολλές προνύμφες νυχτοπεταλούδων.













































































