Tagetes erecta
Asteraceae
Επίσης: Ταγέτης ο ορθοφυής
Η Tagetes erecta, γνωστή και ως ταγέτης, ταγέτες ή αφρικάνα, είναι ετήσιο φυτό με μεγάλα, γεμάτα άνθη που ανθίζει από τα τέλη της άνοιξης ως το φθινόπωρο. Είναι εύκολη στην καλλιέργεια και ταιριάζει σε παρτέρια, γλάστρες και μπαλκόνια.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 18–28 °C, ελάχ. 0 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 0,3–1 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Η Tagetes erecta κατάγεται από το Μεξικό και τη Γουατεμάλα και καλλιεργείται σήμερα σε όλο τον κόσμο. Είναι ετήσιο, ποώδες φυτό με όρθιο, θαμνώδες και φουντωτό σχήμα. Το ύψος της κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 100 cm και το άπλωμα από 30 έως 60 cm.
Τα φύλλα είναι πράσινα, σχισμένα σε 11-17 στενά, οδοντωτά φυλλάρια και φτάνουν τα 20 cm. Όταν τα αγγίξετε, αναδίδουν έντονο άρωμα. Τα άνθη μοιάζουν με πομπόν, έχουν διάμετρο 5-15 cm και στέκονται σε μακριούς μίσχους. Τα χρώματα είναι κίτρινο, πορτοκαλί, κρεμ, λευκό, κόκκινο και μπρούντζινο. Οι καρποί είναι μαύρα, γραμμικά αχαίνια μήκους 7-10 mm.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ανθίζει καλύτερα σε πλήρη ήλιο. Αντέχει ελαφριά σκιά το απόγευμα, αλλά δεν ευδοκιμεί σε πλήρη σκιά. Στην Ελλάδα καλλιεργείται σε εξωτερικό χώρο, σε παρτέρι, γλάστρα ή μπαλκόνι. Τα ψηλά είδη χρειάζονται προστασία από τον αέρα.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Προτιμά χώμα ομοιόμορφα υγρό, αλλά ανέχεται και μικρά διαστήματα ξηρασίας. Ποτίστε στη βάση του φυτού, ώστε τα άνθη να μένουν στεγνά. Τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο χρειάζεται περισσότερο νερό.
Χώμα
Προσαρμόζεται στα περισσότερα εδάφη: πηλώδη, αργιλώδη, αμμώδη ή πλούσια σε χούμο. Το ιδανικό είναι χώμα πλούσιο σε οργανική ύλη, με καλή αποστράγγιση και σταθερή υγρασία. Το pH κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 6,0 και 7,5.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται τον Μάιο και τον Ιούνιο, όταν το φυτό μπαίνει στην περίοδο ανάπτυξης και ανθοφορίας.
Κλάδεμα και αφαίρεση μαραμένων ανθέων
Αφαιρείτε έγκαιρα τα μαραμένα άνθη. Τα βαριά κεφάλια μπορούν να σπάσουν τους μίσχους. Στα νεαρά φυτά κόψτε την κορυφή (τσιμπολόγημα), ώστε να γίνουν πιο φουντωτά. Η περίοδος κλαδέματος στο ημερολόγιο είναι ο Ιούλιος.
Σπορά και φύτεμα
Ο σπόρος μπαίνει σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, 6-8 εβδομάδες πριν από τον τελευταίο παγετό. Σπορά μπορεί να γίνει και τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Τα φυτά μεταφέρονται στη θέση τους τον Απρίλιο και τον Μάιο, μετά τον τελευταίο παγετό. Τα ψηλά είδη στηρίζονται με πάσσαλο ή προστατεύονται από τον αέρα.
Χειμώνας
Δεν αντέχει τον παγετό. Η ελάχιστη θερμοκρασία επιβίωσης είναι 0 °C, ενώ το τυπικό χειμερινό ελάχιστο στην περιοχή είναι -6 °C. Ως ετήσιο, το φυτό πεθαίνει με τον πρώτο παγετό και την επόμενη χρονιά ξανασπέρνεται. Η περίοδος ανάπαυσης είναι από τον Νοέμβριο ως τον Φεβρουάριο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Στο ημερολόγιο η περίοδος πολλαπλασιασμού είναι από τον Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο.
Προβλήματα
Συχνοί εχθροί είναι οι θρίπες, οι γυμνοσάλιαγκες και οι τετράνυχοι. Από τις ασθένειες εμφανίζονται βοτρύτης, κηλίδες φύλλων, ωίδιο και φυτόφθορα.
Σπασμένοι μίσχοι: οφείλονται στα βαριά άνθη με αέρα ή βροχή. Στηρίξτε τα ψηλά είδη και αφαιρείτε νωρίς τα μαραμένα άνθη.
Λεπτός ιστός και στικτά φύλλα: είναι τετράνυχοι σε ζεστό, ξηρό καιρό. Ψεκάστε με νερό ή χρησιμοποιήστε εντομοκτόνο σαπούνι.
Γκρίζα μούχλα στα άνθη: εμφανίζεται με υγρασία. Ποτίστε στη βάση και βελτιώστε τον αερισμό.
Χρήση
Τα άνθη κόβονται για βάζο από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο. Προσελκύουν πεταλούδες και είναι φιλικά προς τους επικονιαστές. Οι Αζτέκοι την καλλιεργούσαν για ιατρικούς, τελετουργικούς και διακοσμητικούς σκοπούς.

























































































