Πελαργόνιο

Χρειάζεται πλήρη ήλιο. Με λίγο φως τα φυτά γίνονται ψηλά και αδύναμα και ανθίζουν λιγότερο. Ένα ηλιόλουστο μπαλκόνι ή ένα φωτεινό περβάζι είναι η καλύτερη θέση.

Η ιδανική θερμοκρασία είναι 15–25 °C. Το φυτό δεν αντέχει κάτω από 4 °C, οπότε με τους χειμώνες της περιοχής μας, που μπορούν να φτάσουν τους -6 °C, το κρατάμε σε εσωτερικό χώρο.

Ποτίζουμε μέτρια και αφήνουμε το χώμα της γλάστρας να στεγνώνει ανάμεσα στα ποτίσματα. Αντέχει καλά την ξηρασία. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αυξάνουμε λίγο το πότισμα. Το χειμώνα το κρατάμε σχεδόν στεγνό.

Δεν χρειάζεται υψηλή υγρασία αέρα.

Προτιμά χώμα που στραγγίζει ελεύθερα, όπως ένα χαλαρό μείγμα με χαλίκι ή άμμο. Την αλλαγή γλάστρας την κάνουμε τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Λιπαίνουμε από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο, δηλαδή όσο το φυτό αναπτύσσεται και ανθίζει.

Κλαδεύουμε τον Φεβρουάριο και τον Οκτώβριο. Το τσίμπημα των κορυφών βοηθά το φυτό να μη γίνεται ψηλό και αραιό και να ανθίζει περισσότερο.

Βγάζουμε τα φυτά έξω τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, μετά τον τελευταίο παγετό, και τα φυτεύουμε σε γλάστρες στο ηλιόλουστο μπαλκόνι. Για σπορά σε εσωτερικό χώρο, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι οι κατάλληλοι μήνες.

Το φυτό περνά το χειμώνα σε χώρο χωρίς παγετό, δροσερό και φωτεινό, στους 5–10 °C, με σχεδόν στεγνό χώμα.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, με σπόρο ή με μοσχεύματα ρίζας. Τα μοσχεύματα γίνονται συνήθως από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο. Χρησιμοποιούμε υγιή μοσχεύματα και καθαρό υπόστρωμα.

Οι συνηθισμένοι εχθροί είναι οι αφίδες, οι αλευρώδεις, τα ακάρεα (τετράνυχοι) και η πεταλούδα του γερανιού.

Τα κίτρινα κάτω φύλλα δείχνουν συνήθως υπερβολικό πότισμα ή κακή στράγγιση. Αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει και βελτιώνουμε τη στράγγιση.

Ο ψηλός βλαστός με λίγα άνθη δείχνει ανεπαρκές φως. Μεταφέρουμε το φυτό σε πλήρη ήλιο και τσιμπάμε τις κορυφές.

Αν η βάση του βλαστού μαυρίσει, πρόκειται για μαύρο πόδι ή για διατρητή του βλαστού. Πετάμε τα προσβεβλημένα φυτά και χρησιμοποιούμε υγιή μοσχεύματα και καθαρό χώμα.