Aloe vera

Η αλόη θέλει έντονο φως με αρκετές ώρες ήλιου. Αν την εκθέσετε απότομα σε δυνατό άμεσο ήλιο, τα φύλλα κοκκινίζουν ή καίγονται, οπότε συνηθίστε τη σταδιακά. Με λίγο φως τα φύλλα γίνονται λεπτά, ξεθωριασμένα και τεντωμένα.

Η ιδανική θερμοκρασία είναι 15–30 °C. Το φυτό δεν είναι ανθεκτικό στον παγετό και αντέχει το πολύ περίπου στους −2 °C, ενώ η τυπική χειμερινή ελάχιστη θερμοκρασία στην περιοχή είναι γύρω στους −6 °C. Γι' αυτό η θέση του είναι μέσα στο σπίτι, με δυνατό φως. Το καλοκαίρι μπορεί να βγει στο μπαλκόνι. Δεν χρειάζεται υψηλή υγρασία αέρα.

Χρειάζεται λίγο νερό. Αφήστε το χώμα να στεγνώσει εντελώς ανάμεσα σε δύο ποτίσματα και τον χειμώνα ποτίστε πολύ πιο σπάνια. Από τον Μάιο έως τον Αύγουστο θέλει λίγο περισσότερο νερό. Το παραπάνω νερό οδηγεί σε σήψη ριζών, που είναι το συχνότερο πρόβλημα του φυτού.

Διαλέξτε αμμώδες μείγμα για παχύφυτα και κάκτους με πολύ καλή αποστράγγιση, με χαλίκι ή χοντρή άμμο. Το pH μπορεί να είναι περίπου 6–8. Η γλάστρα πρέπει να έχει τρύπες αποστράγγισης και η πήλινη είναι η καλύτερη επιλογή.

Αλλάξτε γλάστρα κάθε 2–3 χρόνια την άνοιξη (Μάρτιο ή Απρίλιο), ή τον Σεπτέμβριο, ή όταν οι παραφυάδες στριμώχνουν τη γλάστρα. Τότε μπορείτε να τις ξεχωρίσετε.

Η περίοδος λίπανσης είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο. Στη διάρκεια της ανάπαυσης, από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο, μη λιπαίνετε.

Δεν χρειάζεται τακτικό κλάδεμα. Αφαιρέστε μόνο τα ξερά φύλλα και τους μαραμένους ανθοφόρους μίσχους.

Στον κήπο η αλόη φυτεύεται μόνο σε θέσεις χωρίς παγετό, με πολύ καλή αποστράγγιση και πλήρη ήλιο, κατάλληλες και για βραχόκηπο. Αλλού καλλιεργείται σε γλάστρα και βγαίνει έξω το καλοκαίρι. Η φύτευση ή μεταφύτευση γίνεται τον Απρίλιο, τον Μάιο, τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο.

Από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο το φυτό ξεκουράζεται και χρειάζεται προστασία από τον παγετό. Κρατήστε το μέσα, σε δυνατό φως, σχεδόν στεγνό, στους 10–15 °C.

Η αλόη πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες ή με διαίρεση της συστάδας. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Απρίλιος, ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος. Ο πιο εύκολος τρόπος είναι να ξεχωρίσετε τις παραφυάδες κατά το αναγλάστρωμα.

Μαλακές, καφέ και λασπώδεις βάσεις φύλλων: συνήθως οφείλονται σε υπερβολικό πότισμα ή κακή αποστράγγιση. Αφήστε το χώμα να στεγνώσει, αλλάξτε σε αμμώδες μείγμα και κόψτε τους σάπιους ιστούς.

Φύλλα που κοκκινίζουν ή καφετιάζουν: ο λόγος είναι ο ξαφνικός δυνατός ήλιος. Συνηθίστε το φυτό σταδιακά ή δώστε ελαφριά σκιά το μεσημέρι.

Λεπτά, ωχρά, τεντωμένα φύλλα: λείπει το φως, οπότε μεταφέρετε το φυτό σε φωτεινότερο σημείο.

Τα συνηθισμένα έντομα είναι οι ψευδόκοκκοι (βαμβακάδες), οι αφίδες, τα κοκκοειδή και οι τετράνυχοι. Από ασθένειες εμφανίζονται σήψη ριζών, κηλίδωση φύλλων, σκωρίαση της αλόης και καπνιά.

Ο ζελατινώδης χυμός των φύλλων χρησιμοποιείται παραδοσιακά στο δέρμα για ήπια εγκαύματα, εκδορές και τσιμπήματα εντόμων.