Λυκίσκος
Humulus lupulus · Cannabaceae
Επίσης: λυκίσκος ο κοινός, lykiskos
Ο λυκίσκος (Humulus lupulus, γνωστός και ως λυκίσκος ο κοινός) είναι πολυετές αναρριχώμενο φυτό που σε μία σεζόν φτάνει σε μεγάλο ύψος και καλύπτει πέργκολες και καλαμωτές. Στο κλίμα με ζεστά, ξερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες καλλιεργείται εύκολα στον κήπο, αρκεί να έχει δυνατή στήριξη και αρκετό νερό την περίοδο της έντονης ανάπτυξης.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 12–25 °C, ελάχ. -28 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 3–10 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Ο λυκίσκος είναι πολυετής ποώδης αναρριχώμενος βλαστός, που τυλίγεται δεξιόστροφα γύρω από τη στήριξή του με σκληρά τριχίδια στραμμένα προς τα κάτω. Συνήθως φτάνει από 3 έως 10 μέτρα ύψος και αναπτύσσεται γρήγορα. Κάθε χειμώνα ο υπέργειος όγκος ξεραίνεται και το φυτό ξαναβγάζει νέα βλαστάρια την άνοιξη από την ριζωματώδη ρίζα του.
Τα φύλλα είναι αντίθετα, πράσινα, συνήθως με τρεις λοβούς (έως πέντε), πριονωτά στις άκρες, με πλάτος 3 έως 15 εκ. και τριχωτά στην κάτω επιφάνεια. Το φυτό είναι δίοικο: τα αρσενικά άνθη σχηματίζουν χαλαρές ταξιανθίες, ενώ τα θηλυκά σχηματίζουν χάρτινα, κωνοειδή συμπλέγματα από πρασινοκίτρινα βράκτια, τους γνωστούς κώνους του λυκίσκου. Ανθίζει από τα μέσα του καλοκαιριού, δηλαδή Ιούνιο έως Αύγουστο, και είναι αρωματικό. Να έχετε υπόψη ότι είναι ζωηρό και μπορεί να γίνει ζιζανιώδες, και σε αρκετές περιοχές εκτός της αρχικής του εξάπλωσης έχει αγριέψει.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ο λυκίσκος αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ημισκιά. Επιλέξτε θέση όπου θα έχει χώρο να ανέβει και να απλωθεί, γιατί η ανάπτυξή του είναι γρήγορη. Είναι φυτό εξωτερικού χώρου και ανθεκτικό στον παγετό.
Πότισμα
Κατά τη διάρκεια της γρήγορης ανάπτυξης κρατήστε το χώμα ομοιόμορφα υγρό. Τους μήνες Μάιο έως Αύγουστο χρειάζεται περισσότερο πότισμα. Τα καλά εγκατεστημένα φυτά αντέχουν μια περιορισμένη ξηρασία, όμως στα ζεστά, ξερά καλοκαίρια είναι προτιμότερο να μην αφήνετε το έδαφος να στεγνώσει εντελώς.
Χώμα και αντικατάσταση γλάστρας
Προτιμά βαθύ, γόνιμο και καλά στραγγιζόμενο πηλώδες έδαφος, πλούσιο σε χούμο, που κρατά υγρασία χωρίς να λιμνάζει. Το pH συνήθως κυμαίνεται περίπου από 6 έως 8. Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται τον Φεβρουάριο.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, όταν το φυτό ξεκινά να βγάζει νέους βλαστούς και μπαίνει στην περίοδο της γρήγορης ανάπτυξης.
Κλάδεμα
Αφού ξεραθεί ο υπέργειος όγκος, κόψτε τους βλαστούς στο επίπεδο του εδάφους. Το κλάδεμα αυτό γίνεται τον Νοέμβριο ή τον Φεβρουάριο. Την άνοιξη αραιώστε τα νέα βλαστάρια, ώστε να μείνουν μόνο όσα θα οδηγήσετε στη στήριξη.
Φύτευση και στήριξη
Η φύτευση στη θέση της γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Ο λυκίσκος χρειάζεται ψηλή και γερή στήριξη, όπως καφασωτό, πέργκολα ή σχοινιά.
Αν θέλετε να τον ξεκινήσετε από σπόρο, η σπορά γίνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, ενώ σε εσωτερικό χώρο μπορείτε να σπείρετε Ιανουάριο και Φεβρουάριο.
Ο χειμώνας
Ο λυκίσκος ξεραίνεται μέχρι τη ρίζα και μπαίνει σε ανάπαυση τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο. Απλώστε στρώμα οργανικής εδαφοκάλυψης πάνω από τη ρίζα και αφήστε το φυτό ήσυχο μέχρι την άνοιξη, οπότε θα ξαναβλαστήσει.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με διαίρεση του φυτού, με τεμάχια ριζώματος, με μοσχεύματα βλαστού ή με σπόρο. Ο καλύτερος χρόνος είναι ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος.
Προβλήματα και ασθένειες
Οι ασθένειες που αναφέρονται συχνότερα είναι ο περονόσπορος, το ωίδιο και η βερτισιλλίωση.
Αν δείτε λευκή, σκονώδη επικάλυψη στα φύλλα, πρόκειται για ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό, αφαιρέστε τα προσβεβλημένα φύλλα και προτιμήστε ανθεκτικές ποικιλίες.
Αν εμφανιστούν κίτρινες γωνιώδεις κηλίδες με γκρίζα εξάνθηση, πρόκειται για περονόσπορο. Αφαιρέστε τους προσβεβλημένους βλαστούς και αποφύγετε να βρέχετε το φύλλωμα.
Συγκομιδή και χρήση
Οι θηλυκοί κώνοι συγκομίζονται τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Δίνουν γεύση και βοηθούν στη συντήρηση της μπίρας. Οι τρυφεροί ανοιξιάτικοι βλαστοί τρώγονται ως λαχανικό.
Παραδοσιακά, ο λυκίσκος έχει χρησιμοποιηθεί ως ηρεμιστικό στη λαϊκή ιατρική, για παράδειγμα στην ιρανική εθνοϊατρική. Στον κήπο προσελκύει πεταλούδες και επικονιάζεται από τον άνεμο.

































































































