Passiflora caerulea
Passifloraceae
Επίσης: λουλούδι του πάθους, rologaki, roloi
Η Passiflora caerulea, γνωστή και ως πασιφλόρα, ρολογιά ή λουλούδι του πάθους, είναι γρήγορο αναρριχητικό με αρωματικά, περίτεχνα άνθη. Είναι εύκολη στην καλλιέργεια και αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες έως περίπου -10 °C, οπότε ταιριάζει σε εξωτερικούς χώρους με καυτά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Υψηλή
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. -10 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 3–10 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η Passiflora caerulea είναι πολυετές, ημιαειθαλές αναρριχητικό. Πρόκειται για ζωηρό, ξυλώδες φυτό που ανεβαίνει με έλικες σε τοίχους, καφασωτά και φράχτες. Απλώνεται περίπου 90 έως 180 εκ. και αναπτύσσεται γρήγορα.
Τα φύλλα είναι γυαλιστερά, πράσινα, παλαμοειδώς λοβωτά, συνήθως πεντάλοβα, μήκους έως περίπου 10 εκ., με μια έλικα στη βάση τους. Τα άνθη έχουν διάμετρο 8-10 εκ. και σχήμα πιατιού. Έχουν υπόλευκα πέταλα και στεφάνη από νημάτια με λωρίδες σε μπλε, λευκό και μωβ-μαύρο, τρεις μωβ στήλους και πέντε πρασινοκίτρινους στήμονες. Είναι αρωματικά και ανθίζουν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο. Προσελκύουν μέλισσες και πεταλούδες.
Καταγωγή του φυτού είναι η Νότια Αμερική: η βόρεια Αργεντινή, η Βολιβία, η Παραγουάη και η νότια και νοτιοανατολική Βραζιλία. Είναι το εθνικό λουλούδι της Παραγουάης.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Θέση και φως
Ανθίζει καλύτερα με άφθονο ήλιο, αλλά ανέχεται και μερική σκιά. Σε πιο δροσερές περιοχές χρειάζεται προφυλαγμένη θέση με νότιο ή δυτικό προσανατολισμό.
Αν ανθίζει λίγο ή καθόλου, η συνηθισμένη αιτία είναι η υπερβολική σκιά. Μετακινήστε το φυτό σε πιο ηλιόλουστο σημείο.
Πότισμα και υγρασία
Το χώμα πρέπει να μένει υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση. Το πότισμα είναι μέτριο και αυξάνεται από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, όταν τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά.
Αποφύγετε τις νερόλακκες γύρω από τις ρίζες, γιατί ευνοούν μύκητες και σήψη. Το φυτό προτιμά υψηλή υγρασία.
Χώμα και μεταφύτευση
Προσαρμόζεται σε αργιλώδη, πηλώδη ή αμμώδη εδάφη και δεν είναι απαιτητικό στο pH, που μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 5,5 έως 8. Το σημαντικότερο είναι η καλή αποστράγγιση.
Μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα, ακόμη και σε μπαλκόνι. Η μεταφύτευση γίνεται τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Λίπανση
Λιπαίνετε από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο με λίπασμα χαμηλής περιεκτικότητας σε άζωτο. Η περίσσεια αζώτου μειώνει την ανθοφορία.
Κλάδεμα
Για να περιορίσετε το μέγεθος, κόψτε τη φετινή βλάστηση περίπου στο μισό μετά την ανθοφορία. Στο ημερολόγιο καλλιέργειας το κλάδεμα εμφανίζεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Αφαιρείτε τακτικά τα μαραμένα άνθη.
Αν ο παγετός έχει καψαλίσει βλάστηση, κόψτε τα νεκρά κλαδιά την άνοιξη. Το αραίωμα της φυλλωσιάς βελτιώνει τον αερισμό και μειώνει τις μυκητολογικές ασθένειες.
Φύτευση
Φυτέψτε το κοντά σε στήριγμα, όπως καφασωτό, τοίχο ή πέργκολα. Οι έλικες πιάνονται χωρίς να καταστρέφουν τις επιφάνειες. Η φύτευση γίνεται τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο, ή τον Οκτώβριο.
Σε ζεστά κλίματα μπορεί να γίνει χωροκατακτητική, καθώς εξαπλώνεται με υπόγειους βλαστούς και σπόρους. Οι ρίζες του είναι ινώδεις και οι βλαστοί μπορεί να εμφανιστούν σε κάποια απόσταση από το μητρικό φυτό. Παρακολουθείτε λοιπόν το σημείο που το φυτεύετε.
Χειμώνας
Αντέχει στον παγετό έως περίπου -10 °C. Σε ψυχρές περιοχές σκεπάστε τη βάση με κάλυμμα (mulch) και προστατέψτε το από τον δυνατό παγετό, ιδίως τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Τα φυτά σε γλάστρα μπορείτε να τα μεταφέρετε σε χώρο χωρίς παγετό.
Μπορεί να ξεραθεί στο έδαφος και να βλαστήσει ξανά. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μοσχεύματα βλαστού ή καταβολάδες. Τα μοσχεύματα γίνονται από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο. Η σπορά γίνεται μέσα στο σπίτι τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, ή απευθείας έξω τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.
Συνήθη προβλήματα
Λίγα ή καθόλου άνθη: συνήθως φταίει η υπερβολική σκιά ή το πολύ άζωτο. Μετακινήστε το σε πιο ηλιόλουστη θέση και χρησιμοποιήστε λίπασμα με λίγο άζωτο.
Μυκητολογικές κηλίδες ή σήψη: προκαλούνται από κακό αερισμό ή υγρές ρίζες. Αραιώστε τη βλάστηση και βελτιώστε την αποστράγγιση.
Καψάλισμα από παγετό: προστατέψτε το φυτό με κάλυμμα και καλύτερη θέση και κόψτε τα νεκρά κλαδιά την άνοιξη.
Καρποί και χρήσεις
Ο καρπός είναι ωοειδής, μήκους περίπου 6 εκ., και ωριμάζει από πράσινος σε κιτρινοπορτοκαλί, συνήθως από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο. Ο ώριμος καρπός τρώγεται, με κόκκινο πολτό και πολλούς σπόρους, αλλά η γεύση του είναι μάλλον ουδέτερη.
Τα φύλλα περιέχουν κυανογόνες ενώσεις, γι' αυτό η χρήση τους σε τσάι απαιτεί προσοχή. Στη Νότια Αμερική το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά σε αφεψήματα και συμπληρώματα.

































































































