Αμπελόφυλλο
Parthenocissus tricuspidata · Vitaceae
Επίσης: παρθενοκισσός ο τρίλοβος
Το αμπελόφυλλο είναι δυνατό, γρήγορο αναρριχώμενο που καλύπτει τοίχους με πυκνό φύλλωμα και το φθινόπωρο το βάφει κόκκινο, πορτοκαλί και κίτρινο. Είναι εύκολο στην καλλιέργεια και αντέχει χωρίς προστασία τους χειμώνες μας, αλλά θέλει σωστή θέση και τακτικό κλάδεμα.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–25 °C, ελάχ. -33 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 10–30 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το αμπελόφυλλο
Το αμπελόφυλλο, γνωστό και ως παρθενοκισσός ο τρίλοβος ή απλά παρθενοκισσός (Parthenocissus tricuspidata), ανήκει στην οικογένεια Vitaceae. Είναι φυλλοβόλο, πολυετές και ξυλώδες αναρριχώμενο, που πιάνεται στις επιφάνειες με κολλώδη άκρα στους έλικές του.
Τα φύλλα είναι γυαλιστερά, συνήθως τρίλοβα, με πλάτος 5 έως 22 εκ., και κάποτε χωρίζονται σε τρία φυλλαράκια. Όταν είναι νεαρά έχουν χρώμα μπρονζέ, το καλοκαίρι είναι πράσινα και το φθινόπωρο γίνονται κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα. Τα άνθη είναι ασήμαντα, πρασινωπά, κρυμμένα κάτω από τα φύλλα, και ανοίγουν από τον Μάιο ως τον Ιούλιο. Ακολουθούν μικρά σκούρα μπλε-μαύρα μούρα, 5–10 χιλ., που τρώγονται από τα πουλιά.
Στη φύση φυτρώνει σε πλημμυρικά αλσύλλια, παραποτάμια δάση και υγρά ορεινά μικτά δάση της Ανατολικής Ασίας (Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Μαντζουρία, Ταϊβάν, Βιετνάμ). Μπορεί να φτάσει συνήθως τα 10–30 μ. ύψος. Σε πολλές περιοχές έχει φυσικοποιηθεί και μπορεί να πνίξει δέντρα, γι' αυτό θέλει έλεγχο.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Αναπτύσσεται από πλήρη ήλιο ως ημισκιά. Στον ήλιο το φθινοπωρινό χρώμα είναι το καλύτερο. Κράτησέ το για τοίχο ή περίφραξη όπου υπάρχει χώρος να απλωθεί.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες, αλλά η ανοχή στην ξηρασία είναι χαμηλή. Στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια πότισε περισσότερο τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ώστε το χώμα να μένει υγρό χωρίς να λιμνάζει.
Έδαφος
Δέχεται πολλά εδάφη, από πετρώδη ως πλούσια σε χούμο: πηλώδη, αργιλώδη και αμμώδη. Το pH είναι συνήθως κατάλληλο από περίπου 5,5 ως 8,0. Προτιμά έδαφος υγρό αλλά με καλή αποστράγγιση.
Λίπανση
Λίπανση γίνεται τον Μάρτιο, στην αρχή της νέας βλάστησης.
Κλάδεμα
Κλάδευε το φυτό τακτικά για να μένει στα όριά του. Το κυρίως κλάδεμα γίνεται στα τέλη του χειμώνα, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Ένα ετήσιο κλάδεμα κρατά τα βλαστάρια μακριά από υδρορροές.
Φύτευση
Η φύτευση γίνεται Φεβρουάριο–Μάρτιο ή Οκτώβριο–Νοέμβριο. Φύτεψε στη βάση του τοίχου, αφήνοντας χώρο για να απλωθεί. Απόφυγε τοίχους από ξύλο ή με επένδυση από πλακίδια (shingle), καθώς και τις υδρορροές.
Χειμώνας
Είναι απόλυτα ανθεκτικό στο κρύο και αντέχει έως περίπου -33 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Δεν χρειάζεται προστασία. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, με σπόρο και με καταβολάδες. Τα μοσχεύματα γίνονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Τα κολλώδη πέλματα μπορούν να χαλάσουν το χρώμα ή το κονίαμα στον τοίχο. Απόφυγε τους ξύλινους τοίχους, και πριν αφαιρέσεις το φυτό κόψε πρώτα τον βλαστό στη βάση.
Η δυναμική ανάπτυξη γεμίζει εύκολα τις υδρορροές. Η λύση είναι το ετήσιο κλάδεμα.
Χρήση και οικολογική αξία
Οι καρποί θεωρούνται μη βρώσιμοι. Παραδοσιακά το φυτό χρησιμοποιείται στην κινεζική και την κορεατική ιατρική, ενώ στην Ιαπωνία είχε χρησιμοποιηθεί ως γλυκαντικό.
Ελκύει μέλισσες και τα πουλιά τρώνε τα μούρα και φωλιάζουν στους πυκνούς βλαστούς.
























































































