Betula pendula
Betulaceae
Επίσης: ασημί σημύδα, σημύδα pendula
Η Betula pendula, γνωστή και ως σημύδα ή ασημί σημύδα, είναι φυλλοβόλο δέντρο με λευκό φλοιό που ξεφλουδίζει και κρεμαστά κλαδάκια. Αναπτύσσεται γρήγορα και φτάνει συνήθως τα 15 έως 25 μέτρα. Στα ζεστά, ξερά καλοκαίρια θέλει προσεκτικό πότισμα και σωστή τοποθέτηση.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–24 °C, ελάχ. -36 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 15–25 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η Betula pendula
Είναι λεπτό δέντρο με πυραμιδοειδές σχήμα όταν είναι νέο και ωοειδές με την ηλικία. Ο λευκός φλοιός που ξεφλουδίζει και τα κρεμαστά κλαδάκια του δίνουν το χαρακτηριστικό του ύφος. Η Betula pendula ανήκει στην οικογένεια Betulaceae.
Τα φύλλα είναι πράσινα, τριγωνικά έως ωοειδή, 3 έως 7 cm μακριά, με μυτερή κορυφή και διπλά οδοντωτά χείλη. Όταν είναι νεαρά, είναι ρητινώδη. Το φθινόπωρο κιτρινίζουν.
Την άνοιξη, στο ίδιο δέντρο εμφανίζονται αρσενικοί και θηλυκοί ίουλοι. Οι αρσενικοί είναι κιτρινοκαφέ και κρεμαστοί, οι θηλυκοί πρασινωποί και όρθιοι. Δεν έχει άρωμα. Στη φύση φυτρώνει ως πρωτοπόρο είδος σε γυμνά, καμένα ή διαταραγμένα εδάφη, σε αραιά δάση και σε χέρσα εδάφη με ελαφρύ, όξινο ή αμμώδες έδαφος.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ελαφριά σκιά. Στα ζεστά καλοκαίρια εκτιμά τη σκιά το απόγευμα.
Χρειάζεται χώρο, αφού γίνεται ψηλό δέντρο. Το ελαφρύ φύλλωμα αφήνει να αναπτύσσονται φυτά κάτω από την κόμη του, και προσελκύει έντομα και πουλιά.
Πότισμα
Η σημύδα θέλει σταθερή υγρασία, ιδιαίτερα όσο είναι νέα. Η ανοχή της στην ξηρασία είναι χαμηλή, γι' αυτό από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο χρειάζεται συχνότερο πότισμα.
Το μάλτσ γύρω από τη βάση δροσίζει τις ρίζες και βοηθά να διατηρείται η υγρασία.
Έδαφος
Προτιμά υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο, όξινο έως ουδέτερο έδαφος, αμμώδες ή πετρώδες πηλώδες, με pH περίπου 4,5 έως 7. Ανέχεται και αργιλώδη εδάφη.
Λίπανση
Η περίοδος λίπανσης είναι ο Μάρτιος και ο Απρίλιος, με την έναρξη της βλάστησης.
Κλάδεμα
Κλαδεύετε μόνο όταν το δέντρο είναι σε λήθαργο ή στα τέλη του καλοκαιριού, δηλαδή τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αποφύγετε τον χειμώνα και την άνοιξη, γιατί τότε οι τομές αιμορραγούν έντονα χυμό.
Αφαιρέστε τα ξερά κλαδιά την περίοδο του λήθαργου.
Φύτευση
Φυτεύετε νεαρά δέντρα σε δροσερό, υγρό έδαφος. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Νοέμβριος, ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος.
Επειδή οι ρίζες είναι επιφανειακές και απλωτές, το δέντρο μεταφυτεύεται δύσκολα, ειδικά όταν έχει μεγαλώσει. Διαλέξτε σωστά τη θέση από την αρχή. Σε θερμά κλίματα η σημύδα ζει συνήθως λιγότερο.
Χειμώνας
Είναι πλήρως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -36 °C, πολύ πάνω από τους τυπικούς χειμώνες της αγοράς μας. Το χιόνι πάνω στις ρίζες την ωφελεί.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μόσχευμα βλαστού ή εμβολιασμό. Η σπορά γίνεται Φεβρουάριο και Μάρτιο, ενώ ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα ταιριάζει τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Αν η κόμη αραιώνει και τα κλαδιά ξεραίνονται, η αιτία είναι συνήθως ζέστη, ξηρασία ή προσβολή από ξυλοφάγα έντομα. Βάλτε μάλτσ, ποτίστε στις ξηρές περιόδους και κόψτε το ξερό ξύλο στον λήθαργο.
Αν μια τομή αιμορραγεί πολύ, κλαδέψατε ενώ ανέβαινε ο χυμός. Την επόμενη φορά κλαδέψτε στα τέλη του καλοκαιριού ή στον λήθαργο.
Η πτώση μικρών κλαδίσκων είναι φυσιολογική. Μαζεύστε τα το φθινόπωρο με τσουγκράνα.
Χρήση και καρποί
Οι κυλινδρικοί ίουλοι, μήκους 2 έως 4 cm, διαλύονται στα τέλη του καλοκαιριού και απελευθερώνουν πολλούς μικροσκοπικούς φτερωτούς σπόρους. Συλλέγονται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.
Το φυτό προσφέρει τροφή σε έντομα, και πολλές κάμπιες νυχτοπεταλούδων τρέφονται από αυτό. Διάφορα μέρη του χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στη λαϊκή ιατρική.

















































































