Pyracantha coccinea
Rosaceae
Επίσης: κόκκινος πυράκανθος, Πυράκανθος ο πορφυρός
Ο *Pyracantha coccinea*, γνωστός και ως πυράκανθος ή κόκκινος πυράκανθος, είναι πυκνός ακανθωτός θάμνος που αντέχει στο κρύο και ταιριάζει σε φράκτες. Την άνοιξη γεμίζει λευκά άνθη και το φθινόπωρο φορτώνεται λαμπερά πορτοκαλοκόκκινα μούρα, που συχνά μένουν μέχρι τον χειμώνα. Θεωρείται εύκολο φυτό.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–26 °C, ελάχ. -11 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 1,8–5,5 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Είναι πολυετής, ημιαειθαλής θάμνος με όρθιο έως αψιδωτό, σκληρό και πυκνό σχήμα και πολλά αγκάθια. Μεγαλώνει γρήγορα και φτάνει συνήθως σε ύψος και πλάτος από 1,8 έως 5,5 m. Σε τοίχους διαμορφώνεται συχνά σε σπαλιέρα (espalier).
Τα φύλλα είναι γυαλιστερά, σκούρα πράσινα, στενά ελλειπτικά έως λογχοειδή, μήκους 2,5–6 cm, με λεπτά οδοντωτά άκρα. Από κάτω είναι πιο ανοιχτόχρωμα και χνουδωτά.
Τα λευκά πεντάπεταλα άνθη, πλάτους περίπου 7–8 mm, σχηματίζουν πυκνούς κορύμβους από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο. Δεν είναι ευωδιαστά, αντίθετα έχουν δυσάρεστη μυρωδιά. Οι καρποί είναι μικρά στρογγυλά μούρα 5–6 mm, φωτεινά πορτοκαλοκόκκινα, που ωριμάζουν το φθινόπωρο και μένουν στο φυτό και τον χειμώνα.
Το είδος φύεται αυτοφυές στη νότια Ευρώπη, από την Ισπανία και τη Γαλλία μέχρι την Ιταλία, τα Βαλκάνια και την Τουρκία, και ως τον Καύκασο, την Κριμαία, τον Λίβανο, τη Συρία και το Ιράν. Συνήθως το βρίσκουμε σε θαμνώνες, βραχώδεις πλαγιές και άκρες δρόμων. Προσελκύει επικονιαστές, ενώ τα μούρα τρέφουν πουλιά και η πυκνή αγκαθωτή ανάπτυξη τους προσφέρει καταφύγιο για φωλιές.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Για περισσότερα άνθη και μούρα διάλεξε θέση με πλήρη ήλιο. Ανέχεται και ημισκιά, αλλά η καρποφορία είναι καλύτερη στον ήλιο. Προτίμησε σημείο προφυλαγμένο από τους κρύους ανέμους.
Πότισμα
Τα νεαρά φυτά θέλουν τακτικό πότισμα. Όταν εγκατασταθούν, χρειάζονται λίγο πρόσθετο νερό. Στο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι, από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, αύξησε το πότισμα.
Έδαφος
Θέλει έδαφος που στραγγίζει καλά, αλλά διατηρεί λίγη υγρασία. Δέχεται αργιλώδη, πηλώδη και αμμώδη εδάφη, καθώς και όξινα. Προτιμά pH από όξινο έως ουδέτερο, περίπου 5,5–7,5.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, στην αρχή της βλάστησης.
Κλάδεμα
Κλάδεψε ή κούρεψε τον θάμνο μετά την ανθοφορία, δηλαδή τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Το πολύ δραστικό κλάδεμα μειώνει την καρποφορία. Φόρα χοντρά γάντια, γιατί τα αγκάθια είναι σκληρά.
Φύτευση
Φύτεψε την άνοιξη (Φεβρουάριο–Μάρτιο) ή το φθινόπωρο (Οκτώβριο–Νοέμβριο), σε ηλιόλουστη θέση με προστασία από τον κρύο άνεμο. Το ριζικό σύστημα είναι ξυλώδες και, όταν το φυτό εγκατασταθεί, μεταφυτεύεται δύσκολα. Διάλεξε λοιπόν τη μόνιμη θέση από την αρχή. Σε φράκτη, υπολόγισε ότι ο θάμνος μεγαλώνει γρήγορα και απλώνεται αρκετά.
Χειμώνας
Αντέχει στον παγετό, σε θερμοκρασίες μέχρι περίπου -11 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Σε ψυχρότερες περιοχές χρειάζεται προστασία από τους παγωμένους ανέμους. Τον Ιανουάριο και τον Δεκέμβριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με μοσχεύματα βλαστού. Τα μοσχεύματα γίνονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, ενώ η σπορά τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.
Τι να προσέξεις
Τα αγκάθια κάνουν τη δουλειά με το φυτό δύσκολη χωρίς γάντια. Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, όπως μέρη των ΗΠΑ, αναφέρεται ως εισβλητικό, αν και αυτό δεν είναι πλήρως επιβεβαιωμένο. Τα πουλιά μεταφέρουν τους σπόρους, οπότε το φυτό μπορεί να εμφανιστεί και μακριά από τη θέση που το φύτεψες.
















































































