Ιαπωνική κυδωνιά
Chaenomeles · Rosaceae
Επίσης: χαινομηλιά, χαινόμηλο
Η χαινομηλιά (Chaenomeles), γνωστή και ως χαινόμηλο ή ιαπωνική κυδωνιά, είναι φυλλοβόλος θάμνος που ανθίζει στο τέλος του χειμώνα, συχνά πριν βγάλει φύλλα. Θεωρείται εύκολο φυτό και αντέχει στην ξηρασία όταν εγκατασταθεί καλά. Τα αγκαθωτά κλαδιά της την κάνουν κατάλληλη για προστατευτικό φράχτη.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–25 °C, ελάχ. -29 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 1–3 m
Είδη και ποικιλίες
- Πλήρης ήλιος
- Μέτριες
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η χαινομηλιά
Κατάγεται από την Ανατολική Ασία, μεταξύ άλλων την Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα, τη Μιανμάρ και το Θιβέτ. Είναι πολυετής, φυλλοβόλος θάμνος με μέτρια ανάπτυξη. Συνήθως σχηματίζει πυκνό, απλωτό θάμνο με αγκαθωτά, πλεγμένα κλαδιά, συχνά πιο πλατύ παρά ψηλό.
Τα φύλλα είναι απλά, σκούρα πράσινα, γυαλιστερά, με οδοντωτό χείλος, μήκους περίπου 3–8 cm. Τα λουλούδια έχουν σχήμα κυπέλλου, πέντε πέταλα και διάμετρο 3–4,5 cm, απλά ή διπλά, μονά ή σε ομάδες. Εμφανίζονται σε κόκκινο, πορτοκαλί, λευκό και ροζ από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο. Στο γένος ανήκουν μεταξύ άλλων η Chaenomeles japonica και η Chaenomeles speciosa.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ανθίζει καλύτερα σε πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ημισκιά. Επειδή είναι αγκαθωτή και πυκνή, ταιριάζει ως φράχτης ή φυσικό εμπόδιο. Οι πρώιμες ανθοφορίες τροφοδοτούν τις μέλισσες και ο πυκνός θάμνος προσφέρει καταφύγιο στα πουλιά.
Πότισμα
Χρειάζεται τακτικό πότισμα όσο εγκαθίσταται. Όταν ριζώσει καλά, αντέχει πολύ στην ξηρασία. Στους ζεστούς και ξηρούς μήνες, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, αξίζει να την ποτίζετε περισσότερο.
Έδαφος
Προτιμά υγρό αλλά καλά αποστραγγιζόμενο πηλώδες έδαφος, όμως προσαρμόζεται σε πολλά εδάφη: πηλώδη, αμμώδη και αργιλώδη.
Λίπανση
Η κατάλληλη εποχή για λίπανση είναι ο Φεβρουάριος, στην αρχή της ανθοφορίας.
Κλάδεμα
Τα άνθη σχηματίζονται σε παλιό ξύλο, γι' αυτό κλαδέψτε ελαφριά μετά την ανθοφορία, τον Απρίλιο και τον Μάιο. Για ανανέωση του θάμνου αφαιρέστε τους παλαιότερους βλαστούς κοντά στο έδαφος.
Φύτευση
Φυτέψτε σε ηλιόλουστη θέση, είτε φθινόπωρο (Οκτώβριο, Νοέμβριο) είτε νωρίς την άνοιξη (Φεβρουάριο, Μάρτιο). Για φράχτη, τα αγκαθωτά κλαδιά δημιουργούν ένα αποτελεσματικό φυσικό φράγμα.
Χειμώνας
Είναι απολύτως ανθεκτική στο κρύο και αντέχει έως περίπου -29 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Δεν χρειάζεται προστασία. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, μόσχευμα βλαστού, καταβολάδα ή μόσχευμα ρίζας. Η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο. Για τον πολλαπλασιασμό με μοσχεύματα ή καταβολάδες οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Φεβρουάριος, ο Ιούνιος και ο Ιούλιος.
Προβλήματα
Μπορεί να προσβληθεί από αφίδες και κοκκοειδή. Στις ασθένειες περιλαμβάνονται το βακτηριακό κάψιμο (fire blight), το φουζικλάδιο της μηλιάς και οι κηλίδες των φύλλων. Μερικές φορές την τρώνε και τα ελάφια.
Καρποί και χρήση
Οι καρποί είναι σκληροί, κιτρινοπράσινοι, σε σχήμα αχλαδιού ή μήλου, διαμέτρου περίπου 5 cm, και ωριμάζουν τον Οκτώβριο. Μοσχοβολούν αλλά είναι πολύ ξινοί για να φαγωθούν ωμοί. Χρησιμοποιούνται για ζελέ, γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδα και λικέρ, ενώ ο χυμός τους έχει χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο του λεμονιού. Τα κλαδιά με άνθη κόβονται και για βάζο.



















































































