Pieris
Pieris japonica · Ericaceae
Επίσης: πιέρις
Η πιέρις (Pieris japonica) είναι αειθαλής θάμνος με αρωματικά, κρεμαστά λευκά άνθη και νέα βλάστηση σε χάλκινους και κόκκινους τόνους. Αντέχει το κρύο του χειμώνα, αλλά στα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια χρειάζεται απογευματινή σκιά, σταθερή υγρασία και όξινο χώμα.
- Φως
- Ήλιος έως ημισκιά, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–24 °C, ελάχ. -17 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 1–4 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η πιέρις ανήκει στα Ericaceae, την οικογένεια των ροδόδεντρων. Κατάγεται από την ανατολική και νότια Κίνα, την Ιαπωνία και την Ταϊβάν, όπου φυτρώνει σε ορεινούς θαμνώνες. Είναι πυκνός, όρθιος και στρογγυλεμένος θάμνος, συχνά με πολλούς βλαστούς. Φτάνει συνήθως τα 1 έως 4 μέτρα ύψος και περίπου 1,5 έως 2,5 μέτρα πλάτος. Αναπτύσσεται αργά. Υπάρχουν και νάνες ποικιλίες.
Τα φύλλα είναι δερματώδη, γυαλιστερά και βαθυπράσινα, με λεπτά οδοντωτά άκρα, και συγκεντρώνονται σε ροζέτες στις άκρες των βλαστών. Η νέα βλάστηση είναι χάλκινη, μπρονζέ ή κόκκινη.
Τα άνθη είναι κρεμαστές ταξιανθίες από αρωματικά λευκά (κάποτε ροζ) άνθη σε σχήμα αγγείου. Ανθίζει περίπου από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο. Τα μπουμπούκια σχηματίζονται από το τέλος του καλοκαιριού και στολίζουν τον θάμνο όλο τον χειμώνα. Οι καρποί είναι μικρές, ξηρές, καφέ κάψουλες που ωριμάζουν στα τέλη του καλοκαιριού και μένουν ως τον χειμώνα. Το φυτό προσελκύει επικονιαστές.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Η πιέρις ευδοκιμεί από πλήρη ήλιο μέχρι ημισκιά. Στα ζεστά κλίματα βοηθά η σκιά το απόγευμα, γι' αυτό η καλύτερη θέση είναι με ημισκιά και προφύλαξη από τον χειμωνιάτικο άνεμο. Η καλοκαιρινή ζέστη και ο ξηρός ήλιος καταπονούν το φυτό και ευνοούν τα έντομα που αφήνουν ωχρά στίγματα στα φύλλα.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες, αλλά η ανοχή στην ξηρασία είναι χαμηλή. Το χώμα πρέπει να μένει ομοιόμορφα υγρό και ποτέ να μη λιμνάζει, γιατί οι ρίζες είναι ρηχές, ινώδεις και δεν αντέχουν το υπερβολικό νερό. Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο χρειάζεται περισσότερο πότισμα.
Βοηθά η εδαφοκάλυψη (μάλτσινγκ) που κρατά την υγρασία. Αν το νερό της βρύσης είναι σκληρό, προτιμήστε βρόχινο.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Θέλει όξινο, πλούσιο σε χούμο χώμα με pH περίπου 4,5 έως 6, υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο. Προσθέστε φυλλόχωμα ή χώμα για ερικοειδή. Δεν ανέχεται τον ασβέστη και ταιριάζει με τα ίδια εδάφη που προτιμούν τα ροδόδεντρα.
Οι ρίζες δεν αγαπούν τις μετακινήσεις. Αν το φυτό είναι σε γλάστρα, η αλλαγή γίνεται τον Μάρτιο, με προσοχή και χωρίς να ταράξετε τη ρίζα.
Λίπανση
Την άνοιξη, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, δώστε λίπασμα για ερικοειδή ή βραδείας αποδέσμευσης και στρώστε οργανική εδαφοκάλυψη.
Κλάδεμα
Κλαδέψτε ελαφρά αμέσως μετά την άνθιση, τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Τα μπουμπούκια της επόμενης χρονιάς σχηματίζονται στο παλιό ξύλο, οπότε το βαρύ κλάδεμα κοστίζει σε άνθη. Αφαιρέστε τις νεκρές άκρες και τις μαραμένες ταξιανθίες.
Φύτεψη
Φυτέψτε την άνοιξη (Μάρτιο) ή το φθινόπωρο (Οκτώβριο και Νοέμβριο), σε προφυλαγμένη θέση με ημισκιά και όξινο χώμα. Για φυτικό φράχτη αφήστε περίπου 120 εκατοστά απόσταση ανάμεσα στα φυτά.
Χειμώνας
Η πιέρις είναι ανθεκτική και αντέχει έως περίπου -17 °C, ενώ ένας τυπικός χειμώνας εδώ φτάνει γύρω στους -6 °C. Προφυλάξτε την από τους ψυχρούς, ξηραντικούς ανέμους και τα μπουμπούκια από τους δυνατούς παγετούς. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, με καταβολάδες ή με σπόρο. Για τα μοσχεύματα η κατάλληλη περίοδος είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.
Συχνά προβλήματα
Κίτρινα φύλλα: συνήθως το χώμα είναι πολύ αλκαλικό (χλώρωση). Χρησιμοποιήστε χώμα για ερικοειδή και βρόχινο νερό.
Ωχρά, στικτά φύλλα: μπορεί να φταίνε τα lace bugs. Ψεκάστε με εντομοκτόνο σαπούνι και κρατήστε το φυτό μακριά από καυτό, ξηρό ήλιο.
Καφετιά βλαστάρια: ξήρανση κλαδιών ή φυτόφθορα. Κόψτε το προσβεβλημένο ξύλο και βελτιώστε την αποστράγγιση.
Καφετιά μπουμπούκια: ζημιά από παγετό ή άνεμο. Φυτέψτε σε προφυλαγμένη θέση.
Μπορεί να εμφανιστούν επίσης νηματώδεις, κηλίδες φύλλων και σήψη ριζών.
Ασφάλεια
Τοξικά για γάτες και σκύλους- Γάτες
- Τοξικό
- Σκύλοι
- Τοξικό
- Άλογα
- Τοξικό
- Άνθρωποι
- Τοξικό
Η πιέρις είναι τοξική για γάτες, σκύλους, άλογα και ανθρώπους. Τοξικά είναι τα φύλλα, τα άνθη και το νέκταρ, λόγω των γραγιανοτοξινών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σάλιασμα, έμετο, διάρροια, αδυναμία, χαμηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή ανεπάρκεια. Λίγα φύλλα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή δηλητηρίαση. Αυτές οι πληροφορίες είναι ενδεικτικές και δεν αποτελούν κτηνιατρική ή ιατρική συμβουλή. Αν έχετε αμφιβολία, ρωτήστε κτηνίατρο ή γιατρό.
Πηγή: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia





















































































