Iris sibirica
Iridaceae
Επίσης: ίριδα της σιβηρίας, ίριδα σιβηρική
Η Iris sibirica, γνωστή και ως ίριδα της Σιβηρίας ή ίριδα σιβηρική, είναι ένα εύκολο και ανθεκτικό πολυετές φυτό με βιολετί-μπλε άνθη. Σχηματίζει πυκνό, όρθιο τούφωμα με φύλλα που θυμίζουν καλάμι. Ταιριάζει σε ηλιόλουστα παρτέρια, σε υγρά σημεία και στις άκρες λιμνών.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–24 °C, ελάχ. -30 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 0,6–1,2 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η Iris sibirica
Η Iris sibirica ανήκει στην οικογένεια Iridaceae και είναι ποώδες πολυετές φυτό. Στη φύση φύεται από τη Γαλλία και την Ιταλία ως τη Ρωσία, καθώς και στον Καύκασο, την Τουρκία, το Καζακστάν, τη Μογγολία και τη Σιβηρία. Συνήθως τη βρίσκει κανείς σε υγρά λιβάδια, σε όχθες ρεμάτων και σε ελώδη χλοώδη εδάφη.
Σχηματίζει πυκνό, όρθιο έως σχήματος βάζου τούφωμα που απλώνεται αργά με έρπον ρίζωμα πάχους περίπου 1 cm. Φτάνει συνήθως τα 60–120 cm σε ύψος και τα 45–90 cm σε πλάτος. Τα φύλλα είναι γραμμοειδή, νευρωτά, μπλε-πράσινα, μήκους 25–80 cm και πλάτους κάτω από 1 cm. Κυρτώνουν χαριτωμένα και είναι κοντύτερα από τους ανθικούς μίσχους. Το φθινόπωρο κιτρινίζουν και γίνονται καφέ.
Κάθε διακλαδισμένος μίσχος κρατά δύο έως πέντε βιολετί-μπλε άνθη διαμέτρου 6–7 cm. Τα τρία κρεμαστά τμήματα έχουν σκούρες μπλε νευρώσεις πάνω σε λευκή ή χρυσή κηλίδα, ενώ τα τρία όρθια είναι τα πέταλα-σημαίες. Στην Ελλάδα ανθίζει περίπου τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ακολουθεί κοντή, στρογγυλεμένη τριγωνική κάψα 3–4,5 cm με επίπεδους σκούρους καφέ σπόρους σε σχήμα D.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ανθίζει καλύτερα σε πλήρη ήλιο. Ανέχεται και ημισκιά, αλλά τότε μπορεί να βγάλει λιγότερα άνθη και να γείρει ή να ανοίξει το τούφωμα.
Είναι καλή επιλογή για υγρά σημεία του κήπου και για τις άκρες λιμνών. Αντέχει σε ψύχος, οπότε μένει όλο τον χρόνο έξω. Ελκύει μέλισσες και άλλους επικονιαστές.
Πότισμα
Χρειάζεται σταθερή υγρασία την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Στο κλίμα μας με τα ξηρά καλοκαίρια, το πιο απαιτητικό διάστημα είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο, όταν το πότισμα πρέπει να αυξάνεται.
Αντέχει σε περιστασιακή πλημμύρα του εδάφους, όχι όμως σε μόνιμα στάσιμα νερά.
Έδαφος
Προτιμά γόνιμο έδαφος πλούσιο σε οργανική ουσία, ουδέτερο έως ελαφρώς όξινο (pH περίπου 5,6–7,2). Ταιριάζουν τα εδάφη με χούμο, τα πηλώδη και τα υγρά. Το έδαφος πρέπει να κρατά υγρασία αλλά να στραγγίζει καλά.
Σε αμμώδες ή βαρύ έδαφος προσθέστε κομπόστ κατά τη φύτευση.
Λίπανση
Η κατάλληλη εποχή για λίπανση είναι ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος, πριν ξεκινήσει η έντονη βλάστηση.
Κλάδεμα
Κόψτε το φύλλωμα μέχρι τη βάση αφού κιτρινίσει, το φθινόπωρο (Οκτώβριο–Νοέμβριο) ή στα τέλη του χειμώνα. Αν δεν θέλετε το φυτό να κάνει σπόρους, αφαιρέστε τα μαραμένα άνθη.
Φύτευση και διαίρεση
Φυτέψτε τα ριζώματα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, την άνοιξη (Φεβρουάριο–Μάρτιο) ή στις αρχές του φθινοπώρου (Οκτώβριο–Νοέμβριο). Το φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα.
Όταν το τούφωμα στριμωχτεί, χωρίστε το, συνήθως κάθε τρία χρόνια περίπου.
Χειμώνας
Είναι πλήρως ανθεκτική στο ψύχος. Στις πιο κρύες περιοχές ένα στρώμα φυτικής επικάλυψης (μάλτσ) τον χειμώνα προσφέρει επιπλέον προστασία.
Πολλαπλασιασμός
Ο πιο εύκολος τρόπος είναι η διαίρεση του ριζώματος, που γίνεται καλύτερα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Πολλαπλασιάζεται και με σπόρο, που σπέρνεται τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.
Συχνά προβλήματα
Αν το τούφωμα ανοίγει και πέφτει, η αιτία είναι συνήθως η υπερβολική σκιά ή η πυκνότητα. Μεταφέρετέ το σε πλήρη ήλιο και χωρίστε το.
Αν βγάζει λίγα άνθη, συνήθως φταίει ένα παλιό, στριμωγμένο τούφωμα. Σηκώστε το και χωρίστε το στα τέλη του καλοκαιριού.
Χρήση
Τα άνθη κόβονται για βάζο, περίπου τον Απρίλιο και τον Μάιο. Στον κήπο η Iris sibirica δένει όμορφα με υγρά παρτέρια και με την όχθη μιας λιμνούλας.

























































































