Euonymus europaeus
Celastraceae
Επίσης: ευώνυμος ο ευρωπαϊκός
Ο ευώνυμος ο ευρωπαϊκός (Euonymus europaeus), γνωστός και ως ευώνυμος, είναι φυλλοβόλος θάμνος που ξεχωρίζει το φθινόπωρο, όταν τα φύλλα του κιτρινίζουν και κοκκινίζουν και εμφανίζονται οι ροζ έως κόκκινοι καρποί. Αναπτύσσεται γρήγορα, αντέχει στο κρύο και ταιριάζει σε ζωντανούς φράχτες και μεγάλους κήπους.
- Φως
- Ήλιος έως ημισκιά, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 8–24 °C, ελάχ. -35 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 3–6 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Το Euonymus europaeus ανήκει στην οικογένεια Celastraceae και φύεται σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, από την Ιρλανδία και τη Νορβηγία μέχρι την Ελλάδα και τον Καύκασο. Στη φύση το βρίσκουμε στις παρυφές των δασών, θαμνώνες και φυτικούς φράχτες, συνήθως σε ασβεστούχα εδάφη.
Είναι πολυετής φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο, με ύψος από 3 έως 6 m. Στην αρχή είναι όρθιος και κάποιες φορές αραιός, ενώ με την ηλικία γίνεται πιο στρογγυλός και πλατύς. Τα φύλλα είναι αντίθετα, λογχοειδή έως ελλειπτικά, ψιλοπριονωτά, σκούρα πράσινα και μήκους 3–8 cm.
Τα μικρά κιτρινοπράσινα λουλούδια με τέσσερα πέταλα ανθίζουν τον Απρίλιο και τον Μάιο και περνούν απαρατήρητα. Το φθινόπωρο όμως οι τετράλοβες ροζ έως κόκκινες κάψες ανοίγουν και αποκαλύπτουν σπόρους με πορτοκαλί αρύλλιο. Σε ορισμένες περιοχές εκτός της φυσικής του εξάπλωσης, ιδίως στη Βόρεια Αμερική, το φυτό τείνει να αγριέψει και να εξαπλωθεί.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά πλήρη ήλιο έως ημισκιά. Αντέχει και τη σκιά, αλλά τότε τα φθινοπωρινά χρώματα είναι πιο αδύναμα. Για ζωηρό κόκκινο και μωβ φύλλωμα διαλέξτε ηλιόλουστη ή ελαφρά σκιερή θέση.
Λόγω του μεγέθους του χρειάζεται χώρο. Ταιριάζει ως μεμονωμένος θάμνος, σε μικτό φυτικό φράχτη ή σε άκρη κήπου.
Πότισμα
Οι ανάγκες σε νερό είναι μέτριες. Το φυτό εκτιμά την ομοιόμορφη υγρασία, κυρίως όταν βρίσκεται σε πλήρη ήλιο.
Τους ζεστούς και ξηρούς μήνες, από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, αυξήστε το πότισμα, ώστε το έδαφος να μη στεγνώνει εντελώς.
Έδαφος
Ανέχεται τα περισσότερα εδάφη: πηλώδη, αργιλώδη, αμμώδη και αλκαλικά. Προτιμά όμως καλά στραγγιζόμενο, αλκαλικό πηλώδες έδαφος με pH περίπου 6,5–8,5, που διατηρεί λίγη υγρασία χωρίς να λιμνάζει νερό.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται στο τέλος του χειμώνα, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση.
Κλάδεμα
Το κλάδεμα γίνεται τον Μάιο και τον Ιούνιο. Αν το φυτό χρησιμοποιείται ως φράχτης, αυτή είναι η περίοδος για να διαμορφωθεί. Κόψτε επίσης τους βλαστούς που έχουν προσβληθεί από αφίδες ή κοκκοειδή.
Φύτευση
Φυτέψτε το φθινόπωρο ή την άνοιξη σε καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Στο κλίμα με τα ζεστά ξηρά καλοκαίρια και τους ήπιους χειμώνες οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Νοέμβριος, ο Δεκέμβριος και ο Φεβρουάριος.
Μπορεί να αυτοσπαρθεί, καθώς τα πουλιά διασπείρουν τους σπόρους.
Χειμώνας
Είναι απόλυτα ανθεκτικό στο κρύο και αντέχει, όπως λέγεται, έως περίπου -35 °C. Οι τυπικές χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, γύρω στους -6 °C, δεν το επηρεάζουν. Ως φυλλοβόλο, ξεκουράζεται τον χειμώνα.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με μόσχευμα βλαστού. Η σπορά γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Τα μοσχεύματα παίρνονται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Προβλήματα και παράσιτα
Τα συνηθισμένα παράσιτα είναι η μαύρη αφίδα της φάβας και τα κοκκοειδή. Αν τα φύλλα γίνουν κολλώδη και καλυφθούν από μαύρη καπνιά, η αιτία είναι συνήθως προσβολή από αφίδες ή κοκκοειδή. Ψεκάστε ή κλαδέψτε τους προσβεβλημένους βλαστούς.
Αν το φθινοπωρινό χρώμα είναι αδύναμο, πιθανότατα το φυτό έχει υπερβολική σκιά. Μεταφέρετέ το σε πιο ηλιόλουστη θέση.
Ο θάμνος είναι ο χειμερινός ξενιστής της μαύρης αφίδας της φάβας, κάτι που αξίζει να έχετε υπόψη αν καλλιεργείτε κοντά λαχανικά.













































































