Στραμώνιο
Datura stramonium · Solanaceae
Επίσης: τατούρας, stramonio, tatoulas, tatura
Το στραμώνιο (Datura stramonium), γνωστό και ως τατούρας ή τατούλας, είναι ετήσιο, γρήγορα αναπτυσσόμενο φυτό με μεγάλα νυχτερινά άνθη σε σχήμα σάλπιγγας. Φυτρώνει εύκολα, αλλά είναι πολύ δηλητηριώδες και απλώνεται επιθετικά με τους σπόρους του, οπότε θέλει προσεκτική τοποθέτηση.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 18–30 °C, ελάχ. 0 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 0,3–1,5 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το στραμώνιο
Το στραμώνιο ανήκει στην οικογένεια των Σολανιδών (Solanaceae). Είναι ποώδες φυτό με όρθιο, πλούσια διακλαδισμένο, θαμνώδες σχήμα και διχαλωτούς βλαστούς. Συνήθως φτάνει σε ύψος από 30 έως 150 cm και απλώνεται σε πλάτος 60 έως 120 cm.
Τα φύλλα είναι πράσινα, εναλλασσόμενα, ωοειδή έως επιμήκη, με χοντρά κυματιστά δόντια. Όταν τα τρίψετε, μυρίζουν δυσάρεστα. Τα άνθη είναι μονήρη, σε σχήμα σάλπιγγας, μήκους 6–9 cm, με πέντε ρηχούς λοβούς, λευκά ή ιώδη. Ανοίγουν τη νύχτα, έχουν άρωμα και μαραίνονται την επόμενη μέρα. Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο.
Ο καρπός είναι ωοειδής, αγκαθωτή κάψα με τέσσερις βαλβίδες και πολλούς μαύρους σπόρους. Η ρίζα είναι χοντρός πασσαλώδης άξονας, που αν το φυτό μεγαλώσει είναι δύσκολο να τραβηχτεί. Στη φύση το συναντάμε σε διαταραγμένα εδάφη, άκρες δρόμων, ανοιχτά χωράφια, βοσκοτόπια και στις άκρες καλλιεργειών. Η καταγωγή του πιθανότατα είναι το Μεξικό και η Κεντρική Αμερική, ενώ σήμερα έχει εγκλιματιστεί σχεδόν σε κάθε ήπειρο.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Το στραμώνιο αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο και ανέχεται το ημισκιερό. Είναι φυτό εξωτερικού χώρου και δεν αντέχει τον παγετό, γι' αυτό το χειμώνα στην Ελλάδα δεν επιβιώνει στον κήπο.
Επειδή ανθίζει τη νύχτα και είναι αρωματικό, αξίζει μια θέση όπου θα το απολαύσετε το βράδυ, μακριά από σημεία όπου παίζουν παιδιά ή κινούνται ζώα. Τα νυχτερινά άνθη το κάνουν ελκυστικό για τις νυχτοπεταλούδες (σφίγγες) και γενικά για τους επικονιαστές.
Πότισμα
Προτιμά υγρό, καλά στραγγιζόμενο έδαφος, αλλά μόλις εγκατασταθεί αντέχει καλά την ξηρασία. Στα ζεστά, ξερά καλοκαίρια δώστε του λίγο περισσότερο νερό από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, χωρίς να μένει το χώμα λιμνασμένο.
Έδαφος
Μεγαλώνει σχεδόν σε κάθε έδαφος, με καλύτερα αποτελέσματα σε πλούσιο σε χούμο πηλώδες χώμα. Δέχεται και αμμώδη και πηλώδη εδάφη. Το pH που ανέχεται είναι περίπου 5,5 έως 8,0.
Σπορά και φύτευση
Το στραμώνιο είναι εύκολο στην καλλιέργεια. Σπείρτε το την άνοιξη, μετά τον τελευταίο παγετό, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο. Αν θέλετε να ξεκινήσετε νωρίτερα, σπείρτε σε εσωτερικό χώρο τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο και μεταφυτέψτε έξω τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Τον Μάρτιο προστατέψτε τα νεαρά φυτά από πιθανό παγετό.
Αφήστε απόσταση περίπου 90 cm ανάμεσα στα φυτά, γιατί αναπτύσσεται γρήγορα και απλώνεται.
Χειμώνας
Ο παγετός το καταστρέφει. Ως ετήσιο φυτό ξεραίνεται και φυτρώνει ξανά μόνο του από τους σπόρους που άφησε. Η περίοδος ανάπαυσης είναι Νοέμβριος έως Ιανουάριος.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, είτε απευθείας στο έδαφος είτε σε σπορείο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Το βασικό πρόβλημα είναι η αυτοσπορά: οι κάψες απελευθερώνουν πάρα πολλούς σπόρους και το φυτό μπορεί να γεμίσει τον κήπο. Αφαιρέστε τις κάψες πριν ωριμάσουν. Σε πολλές περιοχές θεωρείται επιθετικό ζιζάνιο, γι' αυτό μην το αφήνετε να σπείρει ανεξέλεγκτα.















































































