Brugmansia suaveolens
Solanaceae
Η Brugmansia suaveolens, γνωστή και ως μπρουγκμάνσια ή αγγελική σάλπιγγα, είναι θάμνος με μεγάλα κρεμαστά άνθη-σάλπιγγες και έντονο άρωμα το βράδυ. Δεν αντέχει τον παγετό, γι' αυτό στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως σε μεγάλη γλάστρα στο μπαλκόνι και μπαίνει σε προστατευμένο χώρο τον χειμώνα. Είναι τοξική για γάτες και σκύλους.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Υψηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. 5 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 3–5 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του φυτού
Η Brugmansia suaveolens ανήκει στα Solanaceae και κατάγεται από τα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας, όπου φύεται στο παράκτιο τροπικό δάσος, σε όχθες ποταμών και ακμές δασών κάτω από τα 1000 m, σε ζεστό, υγρό και βροχερό περιβάλλον. Θεωρείται ότι έχει εξαφανιστεί στην άγρια φύση, ενώ καλλιεργείται ευρέως.
Είναι ημιξυλώδης, πολύκλαδος θάμνος ή μικρό δέντρο, πολυετές και ημιαειθαλές. Στο έδαφος φτάνει τα 3 έως 5 m. Διχάζεται στα 80-150 cm και τα άνθη σχηματίζονται στη βλάστηση πάνω από τη διχάλα. Τα φύλλα είναι μεγάλα, ωοειδή, πράσινα, μέχρι 25 cm μήκος και 15 cm πλάτος, και μεγαλώνουν περισσότερο στη σκιά.
Τα άνθη είναι κρεμαστές σάλπιγγες μήκους 24-32 cm, λευκά, κίτρινα ή ροζ, με κοντές, καμπυλωτές προς τα έξω άκρες. Μυρίζουν γλυκά το βράδυ και νωρίς το πρωί και ανθίζουν από τον Μάιο ώς τον Νοέμβριο. Τα άνθη επικονιάζονται από νυχτοπεταλούδες, ενώ οι κάμπιες της πεταλούδας Placidula euryanassa τρέφονται με το φυτό και αποθηκεύουν τα αλκαλοειδή του. Σε ορισμένες ζεστές περιοχές του κόσμου έχει εγκλιματιστεί και στη Νέα Καληδονία θεωρείται χωροκατακτητικό είδος.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει ήλιο ή ήλιο με ελαφρά σκιά, με προστασία από τον πιο καυτό απογευματινό ήλιο και από τον άνεμο. Στο ζεστό, ξηρό καλοκαίρι, ένα μπαλκόνι με πρωινό ήλιο και σκιά το μεσημέρι-απόγευμα ταιριάζει καλύτερα από μια εκτεθειμένη νότια γωνιά. Επειδή τα φύλλα είναι μεγάλα και ο θάμνος ψηλός, διάλεξε θέση χωρίς ισχυρά ρεύματα.
Πότισμα
Αντέχει πολύ λίγο την ξηρασία και έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό. Στην περίοδο ανάπτυξης πότιζε συχνά, ιδίως από τον Μάιο ώς τον Σεπτέμβριο, όταν χρειάζεται περισσότερο νερό. Το υπόστρωμα πρέπει να μένει υγρό, όχι όμως να λιμνάζει νερό. Όταν το φυτό διαχειμάζει σε δροσερό χώρο, μείωσε αισθητά το πότισμα.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Προτίμησε πλούσιο οργανικό χώμα ή υπόστρωμα γλάστρας που κρατά υγρασία αλλά στραγγίζει καλά, με χούμο ή πηλώδη σύσταση. Η αλλαγή γλάστρας γίνεται τον Μάρτιο. Διάλεξε μεγάλο δοχείο με τρύπες αποστράγγισης.
Λίπανση
Είναι πολύ αδηφάγο φυτό. Λίπανε συχνά όσο διαρκεί η πλήρης ανάπτυξη, από τον Μάρτιο ώς τον Αύγουστο.
Κλάδεμα
Κλάδεψε τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, πάνω από μια διχάλα. Τα άνθη σχηματίζονται στη νέα βλάστηση πάνω από την πρώτη διχάλα, οπότε μην κόβεις κάτω από αυτήν, αλλιώς χάνεις την ανθοφορία της χρονιάς.
Φύτευση και γλάστρα
Βγάλε ή φύτεψε το φυτό έξω τον Απρίλιο ή τον Μάιο, αφού περάσει ο κίνδυνος παγετού, σε προφυλαγμένη και ηλιόλουστη θέση. Στην Ελλάδα η πιο πρακτική λύση είναι μια μεγάλη γλάστρα, που μετακινείται εύκολα όταν πέσει η θερμοκρασία.
Διαχείμαση
Η ελάχιστη θερμοκρασία που αντέχει είναι τα 5 °C και ο παγετός δεν είναι ανεκτός. Από τον Δεκέμβριο ώς τον Φεβρουάριο κράτα το φυτό χωρίς παγετό, σε γκαράζ, υπόγειο ή χειμερινό κήπο, και ποτίζοντάς το λιγότερο, ώστε το χώμα να μένει μάλλον στεγνό. Η περίοδος ανάπαυσης είναι ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Επειδή είναι ημιαειθαλές, είναι φυσιολογικό να χάσει μέρος των φύλλων.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστού, που γίνονται από τον Απρίλιο ώς τον Ιούνιο, ή με σπόρο. Η σπορά σε εσωτερικό χώρο γίνεται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.
































































































