Aurinia saxatilis
Brassicaceae
Επίσης: αλύσσο, aurinia, alyssum saxatile
Το αλύσσο είναι χαμηλό, αειθαλές πολυετές που την άνοιξη σκεπάζεται από πυκνούς κίτρινους ανθοσωρούς. Ταιριάζει σε ξερολιθιές, πεζούλες και ηλιόλουστες γωνιές, και δεν ζητά πολλά, αρκεί να στραγγίζει καλά το χώμα του.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 10–24 °C, ελάχ. -30 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–30 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το αλύσσο
Το αλύσσο (Aurinia saxatilis, γνωστό και ως Aurinia ή Alyssum saxatile) ανήκει στα Σταυρανθή και κατάγεται από την κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη και την Τουρκία, με επέκταση ως την Ουκρανία και τη νότια Ρωσία. Στη φύση φυτρώνει συνήθως σε βραχώδη, ορεινά εδάφη και ξερές πετρώδεις πλαγιές.
Σχηματίζει χαμηλό, απλωτό θάμνο-τούφα ύψους 15–30 cm και πλάτους περίπου 30–50 cm, που πέφτει σαν καταρράκτης πάνω από τοίχους και βράχους. Η ανάπτυξή του είναι μέτρια. Τα φύλλα είναι γκριζοπράσινα, απαλά και χνουδωτά: τα βασικά σε σχήμα κουταλιού, μήκους 10–13 cm, και τα φύλλα του βλαστού μικρότερα και στενόμακρα.
Την άνοιξη, για 4–6 εβδομάδες, το φυτό καλύπτεται από πυκνούς ανθοσωρούς με μικρά κύπελλα τεσσάρων πετάλων. Το κίτρινο είναι το πιο γνωστό χρώμα, υπάρχουν όμως και ποικιλίες σε κρεμ, πορτοκαλί και λευκό. Ακολουθούν μικροί ξηροί λοβοί που ανοίγουν και αφήνουν τους σπόρους. Προσελκύει μέλισσες και δεν το πειράζουν τα ελάφια.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει ανοιχτό, ηλιόλουστο σημείο. Ο πλήρης ήλιος το κρατά συμπαγές και ανθοφόρο. Είναι ιδανικό για ξερολιθιές, πεζούλες, σχισμές σε τοίχους και για κάλυψη εδάφους σε πλαγιές.
Πότισμα
Αντέχει πολύ την ξηρασία, γι' αυτό ποτίστε το φειδωλά. Στη γλάστρα το υπερβολικό πότισμα μπορεί να προκαλέσει γρήγορα σήψη. Η χαμηλή υγρασία του αέρα δεν το πειράζει.
Χώμα και μεταφύτευση
Προτιμά φτωχό, χαλικώδες, ασβεστολιθικό ή αμμώδες έδαφος με άριστη στράγγιση. Δεν χρειάζεται πλούσιο χώμα. Το pH που του ταιριάζει είναι περίπου 6,5–8.
Αν το καλλιεργείτε σε γλάστρα, η μεταφύτευση γίνεται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, με αναμεμειγμένο χαλίκι ή άμμο στο υπόστρωμα.
Λίπανση
Χρειάζεται ελάχιστη λίπανση. Αρκεί μια μικρή ποσότητα ισορροπημένου λιπάσματος τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, στις αρχές της άνοιξης.
Κλάδεμα
Μετά την ανθοφορία, τον Μάιο ή τον Ιούνιο, κουρέψτε ελαφρά το φυτό για να μείνει η τούφα συμπαγής. Αν παραλείψετε το κούρεμα, οι βλαστοί γίνονται μακριοί και ξυλώδεις.
Φύτευση και σπορά
Φυτέψτε σε ηλιόλουστο σημείο, σε απόσταση περίπου 10 cm μεταξύ των φυτών, για παράδειγμα σε ξερολιθιά ή σε σχισμή τοίχου. Κατάλληλοι μήνες για φύτευση είναι ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος. Η σπορά γίνεται τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.
Χειμώνας και καλοκαίρι
Είναι πλήρως ανθεκτικό στο κρύο και δεν χρειάζεται προστασία. Αυτό που το απειλεί στους υγρούς χειμώνες είναι η σήψη, γι' αυτό η καλή στράγγιση είναι απαραίτητη. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο το φυτό περνά περίοδο ανάπαυσης, οπότε κρατήστε το πότισμα στο ελάχιστο.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με μοσχεύματα βλαστού και με διαίρεση. Μοσχεύματα και διαίρεση γίνονται τον Μάιο, τον Ιούνιο ή τον Οκτώβριο. Επειδή το φυτό τείνει να γερνά και να ξυλοποιείται, αξίζει να το ανανεώνετε κατά διαστήματα με μοσχεύματα.
Προβλήματα
Από έντομα μπορεί να το ενοχλήσουν οι αφίδες. Η πιο συχνή ασθένεια είναι η σήψη ριζών.
Αν το φυτό σαπίζει στη βάση, η αιτία είναι συνήθως κακή στράγγιση ή υπερβολικό πότισμα: φυτέψτε σε χαλικώδες χώμα και μειώστε το νερό. Αν οι βλαστοί γίνονται αραιοί και ξυλώδεις, δεν έγινε κούρεμα μετά την ανθοφορία. Κόψτε το μετά την άνθιση και ανανεώστε το φυτό από μοσχεύματα.

























































































