Arabis
Arabis caucasica · Brassicaceae
Επίσης: αραβίδα
Η αραβίδα (Arabis caucasica) είναι αειθαλές πολυετές φυτό που σχηματίζει χαμηλό χαλί με γκριζοπράσινα φύλλα. Την άνοιξη καλύπτεται από μικρά λευκά, ευωδιαστά άνθη. Είναι εύκολο στην καλλιέργεια και ταιριάζει σε βραχόκηπους, πρασιές και γλάστρες.
- Φως
- Πλήρης ήλιος
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Χαμηλή
- Θερμοκρασία
- 10–22 °C, ελάχ. -30 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–30 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η αραβίδα
Η αραβίδα ανήκει στα Σταυρανθή (Brassicaceae). Στη φύση φύεται στη Μεσόγειο, την Κριμαία, την Τουρκία, τον Καύκασο και το Ιράν, σε σχισμές ασβεστολιθικών βράχων, σε όχθες ρυακιών και σε ασβεστούχα αλπικά λιβάδια.
Σχηματίζει χαλί που απλώνεται με ριζώματα και καλύπτει 30 έως 45 cm. Τα βασικά φύλλα είναι οδοντωτά, σε σχήμα κουταλιού, γκριζοπράσινα με ασημί αποχρώσεις και μήκους περίπου 5 cm, σε χαλαρές ροζέτες. Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι μέτριος.
Τα άνθη έχουν τέσσερα πέταλα, διάμετρο περίπου 1 cm και σχηματίζουν ταξιανθίες. Είναι λευκά (υπάρχουν και ροζ), μυρίζουν γλυκά και κόβονται εύκολα για βάζο. Ανθίζει από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Θέλει πλήρη ήλιο. Στα ζεστά καλοκαίρια όμως δυσκολεύεται, γι' αυτό σε θέση με έντονο μεσημεριανό και απογευματινό ήλιο βοηθά να έχει σκιά το απόγευμα. Ταιριάζει σε βραχόκηπους, σε πρανή και στο μπροστινό μέρος των παρτεριών ως φυτό εδαφοκάλυψης.
Πότισμα και υγρασία
Οι ανάγκες σε νερό είναι χαμηλές. Ποτίστε περιστασιακά: αντέχει σε περιόδους ξηρασίας, αλλά όχι σε υγρό χώμα. Η χαμηλή υγρασία του αέρα δεν το ενοχλεί.
Χώμα και μεταφύτευση
Προτιμά χώμα αμμοχαλικώδες, αλκαλικό και πολύ καλά στραγγιζόμενο, με pH περίπου 6 έως 8. Ταιριάζουν το αμμώδες και το πηλώδες έδαφος, αρκεί να μην κρατούν νερό.
Οι ρίζες του δεν αγαπούν τις ενοχλήσεις. Μην το μετακινείτε χωρίς λόγο και χωρίστε το μόνο όταν χρειάζεται.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται μία φορά, τον Μάρτιο, στην αρχή της ανθοφορίας.
Κλάδεμα
Μετά την ανθοφορία, τον Απρίλιο και τον Μάιο, κόψτε τη βλάστηση με ψαλίδι. Έτσι το φυτό μένει πυκνό και δεν αφήνει γυμνούς βλαστούς.
Φύτευση
Φυτέψτε σε ηλιόλουστη θέση, με απόσταση περίπου 30 cm μεταξύ των φυτών, και μετά αφήστε το ήσυχο. Οι κατάλληλοι μήνες είναι ο Μάρτιος, ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος. Μπορείτε να σπείρετε τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
Χειμώνας και καλοκαιρινή ανάπαυση
Είναι απόλυτα ανθεκτικό στο κρύο, με ελάχιστη θερμοκρασία επιβίωσης γύρω στους -30 °C, και τα φύλλα του μένουν πράσινα όλο τον χειμώνα. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο βρίσκεται σε περίοδο ανάπαυσης.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με σπόρο, με διαίρεση και με μοσχεύματα βλαστού. Τα μοσχεύματα και η διαίρεση γίνονται τον Μάιο και τον Ιούνιο. Τους σπόρους μπορείτε να τους μαζέψετε ανοίγοντας τους καφέ λοβούς που ξεραίνονται πάνω στο φυτό.
Συνήθη προβλήματα
Μακριοί γυμνοί βλαστοί σημαίνουν ότι το φυτό δεν κλαδεύτηκε μετά την άνθιση. Κόψτε το αμέσως μετά την ανθοφορία.
Τα σάπια κεντρικά τμήματα οφείλονται σε υγρό ή κακά στραγγιζόμενο χώμα. Βελτιώστε την αποστράγγιση. Αν το φυτό φθίνει το καλοκαίρι, φταίει η ζέστη: δώστε του σκιά το απόγευμα.
Στα έντομα αναφέρονται οι αφίδες. Στις ασθένειες αναφέρονται η σήψη ριζών, η λευκή σκωρία και ο περονόσπορος.
Χρήση
Τα φύλλα είναι βρώσιμα και χρησιμοποιούνται κυρίως για γαρνίρισμα. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο μπορείτε να κόψετε φύλλα και ανθοφόρα στελέχη. Τα άνθη τραβούν μέλισσες και πεταλούδες, ενώ τα ελάφια και τα κουνέλια το αποφεύγουν.

























































































