Ajuga
Ajuga reptans · Lamiaceae
Επίσης: άγουγα
Η ajuga (Ajuga reptans, γνωστή και ως άγουγα) είναι πολυετές, χαμηλό φυτό που σχηματίζει πυκνό χαλί και καλύπτει γρήγορα το έδαφος. Την άνοιξη βγάζει όρθιους ανθοφόρους στάχεις σε μπλε-βιολετί απόχρωση. Είναι εύκολη στην καλλιέργεια, αλλά θέλει έλεγχο, γιατί απλώνεται δυναμικά.
- Φως
- Ημισκιά, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–24 °C, ελάχ. -31 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 10–35 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η ajuga
Η Ajuga reptans ανήκει στην οικογένεια των Λαμιοειδών (Lamiaceae) και κατάγεται από την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη νοτιοδυτική Ασία. Στη φύση συνήθως βρίσκεται στον υπόροφο μικτών δασών, σε υγρά λιβάδια και σε βοσκοτόπια.
Είναι ποώδες, ημιαειθαλές φυτό που απλώνεται με επιφανειακούς έρποντες βλαστούς. Οι ρίζες είναι ινώδεις και οι βλαστοί ριζώνουν στους κόμβους, γι' αυτό η ανάπτυξη είναι γρήγορη. Τα φύλλα σχηματίζουν ροζέτα και είναι γυαλιστερά, ωοειδή έως σπαθουλοειδή, με οδοντωτό περιθώριο. Το χρώμα τους μπορεί να είναι πράσινο, χάλκινο ή μοβ, και υπάρχουν και ποικιλόχρωμες μορφές.
Τα άνθη είναι δίχειλα, μπλε-βιολετί, και σχηματίζουν πυκνούς στάχεις με στρογγυλές σειρές ανθέων. Ανθίζει από τον Μάρτιο ως τον Ιούνιο. Είναι φυτό φιλικό προς τους επικονιαστές: οι μέλισσες και πολλές πεταλούδες την επισκέπτονται για νέκταρ, ενώ τα ελάφια συνήθως την αφήνουν ήσυχη.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Ανέχεται όλα τα επίπεδα φωτός, αλλά αναπτύσσεται καλύτερα σε μερική σκιά. Σε περισσότερο ήλιο το χρώμα των φύλλων γίνεται πιο έντονο, κάτι που μετράει στις μορφές με χάλκινο ή μοβ φύλλωμα.
Είναι κατάλληλη ως εδαφοκάλυπτο κάτω από δέντρα και θάμνους και σε σκιερές γωνιές του κήπου. Μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα.
Πότισμα
Προτιμά υγρό χώμα, αλλά ανέχεται μέτρια ξηρασία. Η αντοχή της στην ξηρασία είναι μέτρια, οπότε στα ξηρά καλοκαίρια χρειάζεται περισσότερο νερό από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο. Το χώμα πρέπει να μένει υγρό χωρίς να λιμνάζει.
Έδαφος
Δέχεται πολλά εδάφη: πηλώδη, αργιλώδη, αμμώδη και πλούσια σε χούμο. Δεν ανέχεται όμως βαρύ έδαφος που κρατά το νερό. Το ιδανικό είναι υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο χώμα με pH περίπου 5,5 έως 7,5.
Φύτευση
Φυτεύεται την άνοιξη ή το φθινόπωρο, δηλαδή τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Αφήστε χώρο ώστε να κυκλοφορεί ο αέρας.
Βάλτε την μακριά από γκαζόν και παρτέρια όπου η εξάπλωση θα ήταν πρόβλημα, γιατί απλώνεται δυναμικά με έρποντες βλαστούς και με σπόρους.
Λίπανση
Η λίπανση προγραμματίζεται τον Μάρτιο, στην αρχή της περιόδου ανάπτυξης.
Κλάδεμα και έλεγχος εξάπλωσης
Κόψτε τους μαραμένους ανθοφόρους μίσχους και περιορίστε τους έρποντες βλαστούς για να μην απλωθεί το φυτό εκεί που δεν το θέλετε. Το κλάδεμα προγραμματίζεται τον Ιούνιο, μετά την ανθοφορία.
Αν αρχίσει να μπαίνει στο γκαζόν ή στα παρτέρια, κουρεύετε τακτικά τις άκρες και αφαιρείτε τους έρποντες βλαστούς.
Χειμώνας
Είναι ανθεκτική στον παγετό και αντέχει ως περίπου -31 °C, επομένως ο τυπικός χειμώνας στη χώρα μας δεν τη δυσκολεύει. Μένει έξω όλο τον χρόνο και διατηρεί τα φύλλα της ως ημιαειθαλές φυτό.
Πολλαπλασιασμός
Ο πιο εύκολος τρόπος είναι η διαίρεση: οι ριζωμένοι έρποντες βλαστοί χωρίζονται και φυτεύονται αλλού τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Μπορεί να σπαρθεί και από σπόρο, τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Η σήψη του λαιμού εμφανίζεται σε υγρές συνθήκες και βαρύ έδαφος. Βελτιώστε την αποστράγγιση και τον αερισμό. Στα φυτά αναφέρονται επίσης κηλίδες στα φύλλα και μαράνσεις από φουζάριο.
Το πιο συχνό πρόβλημα είναι η εισβολή σε γκαζόν και παρτέρια, λόγω των δυναμικών έρποντων βλαστών. Η λύση είναι το τακτικό κόψιμο των άκρων και η αφαίρεση των βλαστών.
Χρήση
Τα νεαρά φύλλα τρώγονται σε σαλάτες ή ως τσάι, σε μικρές ποσότητες, και γίνονται πικρά με την ωρίμανση. Συλλέγονται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Στην παραδοσιακή αυστριακή ιατρική το τσάι χρησιμοποιείται παραδοσιακά για αναπνευστικά ενοχλήματα.

























































































