Aconitum
Ranunculaceae
Επίσης: ακόνιτο, ακόνιτον
Το Aconitum, γνωστό και ως ακόνιτο ή ακόνιτον, είναι πολυετές φυτό κήπου με ψηλούς στάχεις από κουκουλωτά άνθη. Αντέχει τον χειμώνα στην ύπαιθρο, αλλά στο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι θέλει υγρασία και απογευματινή σκιά. Είναι πολύ τοξικό, γι' αυτό χρειάζεται προσοχή στη θέση και στον χειρισμό.
- Φως
- Ημισκιά, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 10–22 °C, ελάχ. -35 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 0,6–1,5 m
Είδη και ποικιλίες
- Ήλιος έως ημισκιά
- Μέτριες
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Περιγραφή του ακονίτου
Το Aconitum είναι γένος πολυετών ποωδών φυτών της οικογένειας Ranunculaceae. Φυτρώνει στα ορεινά της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας, σε υγρά και καλά στραγγιζόμενα λιβάδια, δάση και όχθες ρεμάτων.
Σχηματίζει όρθιες συστάδες με άκαμπτους, αδιακλάδωτους βλαστούς που μπορεί να χρειαστούν υποστήριξη. Τα φύλλα είναι σκούρα πράσινα, παλαμοειδώς λοβωτά έως βαθιά κομμένα, με χονδρά δόντια. Τα άνθη σχηματίζουν βοτρυώδεις ταξιανθίες και έχουν σχήμα κράνους, από το πάνω σέπαλο (galea). Τα χρώματα είναι μπλε, μοβ, λευκό, κίτρινο ή ροζ, και η άνθιση διαρκεί από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο. Ο καρπός είναι ομάδα ξηρών θηκών με πολλούς σπόρους και οι ρίζες είναι σαρκώδεις και κονδυλώδεις.
Η ανάπτυξη είναι αργή και η συστάδα απλώνεται περίπου 30 έως 90 cm. Τα άνθη κόβονται για βάζο και προσελκύουν επικονιαστές, ενώ ελάφια και κουνέλια το αποφεύγουν.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Σε δροσερά κλίματα πάει στον ήλιο. Εκεί όπου τα καλοκαίρια είναι ζεστά, όπως στην Ελλάδα, διαλέξτε ημισκιερή θέση με σκιά το απόγευμα. Ταιριάζει σε υγρές γωνιές του κήπου και κοντά σε σημεία με φυσική υγρασία.
Πότισμα
Το χώμα πρέπει να μένει σταθερά υγρό, αλλά όχι λιμνάζον. Η ανοχή στην ξηρασία είναι μικρή, οπότε στο ξηρό καλοκαίρι αυξήστε το πότισμα από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και αποφύγετε το στρες από ξηρασία.
Έδαφος
Θέλει έδαφος πλούσιο σε χούμο, υγρό και καλά στραγγιζόμενο, για παράδειγμα πηλώδες. Η στράγγιση έχει σημασία, γιατί το υγρό χώμα που δεν φεύγει προκαλεί σήψη του λαιμού.
Λίπανση
Η λίπανση γίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.
Φύτευση
Η φύτευση γίνεται τον Φεβρουάριο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Μην το φυτεύετε ποτέ κοντά σε λαχανόκηπο, γιατί οι ρίζες μοιάζουν με φαγώσιμους κονδύλους. Φοράτε γάντια σε κάθε χειρισμό.
Κλάδεμα
Μετά την άνθιση κόψτε τα άνθη που τελείωσαν, ώστε να ανθίσει ξανά. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο κόψτε τους βλαστούς στη βάση. Φοράτε γάντια.
Χειμώνας
Το φυτό είναι πλήρως ανθεκτικό στον παγετό και η αδρανής κορώνα δεν χρειάζεται προστασία. Ξεκουράζεται τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, και τα υπέργεια μέρη συνήθως ξεραίνονται.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με διαίρεση ή με σπόρο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Η σπορά γίνεται την ίδια περίοδο.
Προβλήματα
Οι συνηθισμένες ασθένειες είναι η σήψη του λαιμού, το ωίδιο και η βερτισίλλωση.
Λευκή επίστρωση στα φύλλα δείχνει ωίδιο. Βελτιώστε τον αερισμό και αποφύγετε το στρες από ξηρασία. Αν η κορώνα καταρρέει, φταίει σήψη σε υγρό έδαφος, οπότε φροντίστε τη στράγγιση.




















































































