Liriope
Liriope muscari · Asparagaceae
Επίσης: λιρίοπε
Η liriope (λιρίοπε, Liriope muscari) είναι αειθαλές πολυετές φυτό με πυκνά, τοξωτά φύλλα που μοιάζουν με χλόη. Ταιριάζει ως κάλυψη εδάφους ή περιμετρικό φυτό σε παρτέρια και αντέχει καλά την ξηρασία. Από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο βγάζει όρθιους μοβ στάχεις που θυμίζουν μοσχοϊάκινθο.
- Φως
- Ήλιος έως ημισκιά, Ημισκιά
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. -29 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 30–45 cm
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η liriope
Η liriope σχηματίζει πυκνά, αργά διευρυνόμενα συστήματα φύλλων. Το ύψος της φτάνει τα 30–45 cm και το πλάτος επίσης 30–45 cm, με μέτριο ρυθμό ανάπτυξης. Τα φύλλα είναι πράσινα και μένουν στο φυτό όλο το χρόνο.
Τα μικρά εξάλοβα άνθη στριμώχνονται σε όρθιους στάχεις πάνω από το φύλλωμα. Έχουν μοβ, βιολετί ή λευκό χρώμα και δεν είναι αρωματικά. Ακολουθούν στρογγυλά, γυαλιστερά μαύρα μούρα που μένουν στο φυτό ως και τον χειμώνα. Οι ρίζες είναι ινώδεις και συχνά έχουν σαρκώδεις κόνδυλους στις άκρες.
Προέρχεται από την Κίνα, την Ταϊβάν, την Ιαπωνία και την Κορέα. Στη φύση συνήθως φυτρώνει κάτω από τα δέντρα, σε σκιερά και υγρά δάση, φαράγγια και πλαγιές. Την αποφεύγουν τα ελάφια και τα κουνέλια. Σε ορισμένες περιοχές των ανατολικών ΗΠΑ θεωρείται χωροκατακτητικό, αν και απλώνεται αργά.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Η liriope αναπτύσσεται από πλήρη ήλιο ως μερική σκιά και ανέχεται ακόμη και βαθιά σκιά. Εκεί όμως μεγαλώνει πιο αργά και τα φύλλα επιμηκύνονται. Σε περιοχές με καυτά καλοκαίρια η μερική σκιά είναι μια ασφαλής επιλογή.
Χρησιμοποιείται ως περιμετρικό φυτό ή ως κάλυψη εδάφους σε μεγάλες επιφάνειες. Καλλιεργείται και σε γλάστρα.
Πότισμα
Την πρώτη χρονιά κρατήστε το χώμα υγρό. Όταν το φυτό εγκατασταθεί, χρειάζεται λίγο επιπλέον νερό και αντέχει καλά την ξηρασία.
Ποτίστε περισσότερο τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αποφύγετε το πότισμα πάνω στα φύλλα, γιατί ευνοεί τον μύκητα της ανθρακνόζης.
Έδαφος και μεταφύτευση
Κάθε συνηθισμένο, καλά στραγγιζόμενο χώμα κήπου κάνει. Το πιο κατάλληλο είναι ένα εμπλουτισμένο, υγρό αλλά στραγγιζόμενο έδαφος. Δέχεται πηλώδη, αμμώδη, αργιλώδη και όξινα εδάφη. Το ιδανικό pH είναι περίπου 5,5–7,5.
Στη γλάστρα, χωρίστε και ξαναφυτέψτε τους γεμάτους θάμνους τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.
Λίπανση
Η liriope έχει μικρές απαιτήσεις. Μία δόση λιπάσματος βραδείας αποδέσμευσης ή οργανικού λιπάσματος τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο αρκεί.
Κλάδεμα
Στα τέλη του χειμώνα, τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, κόψτε ή κουρέψτε τα παλιά, καφετιά φύλλα πριν βγουν οι νέοι βλαστοί. Έτσι ο θάμνος ανανεώνεται και δεν μένουν κατεστραμμένα φύλλα.
Φύτευση
Φυτέψτε τον Μάρτιο, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Αφήστε απόσταση περίπου 30 cm ανάμεσα στα φυτά, είτε για περιμετρική γραμμή είτε για πλήρη κάλυψη του εδάφους.
Χειμώνας
Το φυτό αντέχει το κρύο, ακόμη και πολύ χαμηλότερα από τους συνηθισμένους χειμώνες της χώρας. Στα τέλη του χειμώνα τα φύλλα μπορεί να καφετιάσουν. Τότε κόβονται, όπως περιγράφεται παραπάνω. Σε εκτεθειμένα σημεία προστατέψτε το από τους κρύους ανέμους. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται.
Πολλαπλασιασμός
Ο πιο εύκολος τρόπος είναι η διαίρεση του θάμνου. Γίνεται τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο ή τον Οκτώβριο.
Μπορείτε να το πολλαπλασιάσετε και με σπόρο. Σπείρετε τον Μάρτιο ή, σε εσωτερικό χώρο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.
Συνήθη προβλήματα
Καφετιά άκρα και φύλλα στα τέλη του χειμώνα οφείλονται σε ζημιά από το κρύο. Κόψτε τα παλιά φύλλα πριν την άνοιξη.
Κοκκινωπές ραβδώσεις στα φύλλα δείχνουν ανθρακνόζη. Αφαιρέστε τα προσβεβλημένα φύλλα και μην ποτίζετε πάνω στο φύλλωμα.
Κοκκινωπές κηλίδες στα τέλη του καλοκαιριού μπορεί να οφείλονται σε κοκκοειδή. Αφαιρέστε τα φύλλα που έχουν προσβληθεί και αντιμετωπίστε το έντομο.
Ακόμη, το φυτό μπορεί να δεχτεί επίθεση από γυμνοσάλιαγκες και σαλιγκάρια, ενώ ευπαθές είναι και στη σήψη των ριζών.
Ασφάλεια
Ασφαλές για γάτες και σκύλους- Γάτες
- Μη τοξικό
- Σκύλοι
- Μη τοξικό
- Άλογα
- Μη τοξικό
Η liriope θεωρείται μη τοξική για γάτες, σκύλους και άλογα. Για τους ανθρώπους είναι ήπια τοξική, με επικίνδυνα μέρη τους καρπούς, δηλαδή τα μαύρα μούρα. Δεν είναι γνωστά περιστατικά, όμως συνιστάται προσοχή, επειδή συγγενικά φυτά περιέχουν τοξικές ουσίες. Αυτές είναι μόνο πληροφορίες και όχι κτηνιατρική ή ιατρική συμβουλή. Αν έχετε αμφιβολία, ρωτήστε κτηνίατρο ή γιατρό.
Πηγή: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

























































































