Drosera
Droseraceae
Επίσης: δροσέρα, δροσερά, δρόσερα
Η Drosera, γνωστή και ως δροσέρα ή δροσερά, είναι σαρκοφάγο φυτό με φύλλα γεμάτα κολλώδεις τρίχες που πιάνουν και χωνεύουν έντομα. Θέλει πολύ φως, σταθερά υγρό χώμα και νερό χωρίς μέταλλα. Με αυτά τα τρία καλύπτονται σχεδόν όλες οι ανάγκες της.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Υψηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 15–28 °C, ελάχ. -20 °C
- Δυσκολία
- Μέτριας δυσκολίας
- Ύψος
- 0–1 m
Είδη και ποικιλίες
- Πλήρης ήλιος
- Υψηλές
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η δροσέρα
Η Drosera είναι ένα πολυετές γένος με ροζέτες, χαμηλές ή όρθιες. Το ύψος κυμαίνεται από περίπου 2 έως 100 cm ανάλογα με το είδος. Κάποια είδη σκαρφαλώνουν ή απλώνονται, άλλα σχηματίζουν κονδύλους.
Τα φύλλα έχουν σχήμα κουταλιού, ταινίας ή είναι γραμμοειδή. Καλύπτονται από τρίχες με σταγόνα κόλλας στην άκρη, και έτσι παγιδεύουν και χωνεύουν έντομα. Το χρώμα τους είναι πράσινο, κόκκινο ή κίτρινο.
Τα μικρά λουλούδια με πέντε πέταλα βγαίνουν σε λεπτούς μίσχους, σε λευκό, ροζ ή μοβ. Ανοίγουν το πρωί, όταν έχει ήλιο, και ανθίζουν συνήθως Μάιο έως Ιούλιο. Ο καρπός είναι μικρή καστανή κάψα με μικροσκοπικούς σπόρους. Στη φύση τα φυτά αυτά ζουν σε έλη και φτωχά, υγρά εδάφη, και ορισμένα αυστραλιανά είδη σε αμμώδη εδάφη που στεγνώνουν εποχικά.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Χρειάζεται έντονο φως, ιδανικά πλήρη ήλιο. Το φως καθορίζει αν θα βγάλει τις σταγόνες «δροσιάς» στα φύλλα και το χρώμα τους. Αν δεν έχει δροσιά, συνήθως φταίει το λίγο φως ή η χαμηλή υγρασία. Βάλτε την σε πιο ηλιόλουστο σημείο και κρατήστε το χώμα υγρό.
Μπορεί να ζήσει σε γλάστρα, σε εσωτερικό χώρο ή σε εξωτερικό, και ταιριάζει σε μικρή τεχνητή λιμνούλα ή υγρή γωνιά.
Πότισμα
Το χώμα πρέπει να μένει συνεχώς υγρό. Ποτίστε μόνο με νερό βροχής ή αποσταγμένο νερό, ποτέ με νερό βρύσης. Τα μέταλλα και τα άλατα του νερού βλάπτουν το φυτό.
Τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο χρειάζεται περισσότερο νερό.
Χώμα και μεταφύτευση
Προτιμά όξινο, φτωχό χώμα που κρατά την υγρασία, με pH περίπου 4 έως 5,5. Κατάλληλο είναι μείγμα τύρφης και άμμου χωρίς θρεπτικά συστατικά.
Τη μεταφύτευση κάντε την τον Μάρτιο.
Λίπανση
Δεν λιπαίνεται. Τρέφεται από τα έντομα που πιάνει, και το λίπασμα μπορεί να την εξασθενήσει.
Φύτεμα και σπορά
Πριν αγοράσετε, μάθετε τι ακριβώς χρειάζεται το είδος που θέλετε, γιατί οι ανάγκες διαφέρουν αρκετά. Φύτεμα σε εξωτερικό χώρο γίνεται τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Οι σπόροι σπέρνονται μέσα στο σπίτι τον Φεβρουάριο, ή τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.
Χειμώνας και λήθαργος
Τα είδη των εύκρατων περιοχών σχηματίζουν χειμερινό οφθαλμό και χρειάζονται δροσερή περίοδο λήθαργου. Τα αυστραλιανά είδη μπορεί να χρειάζονται λήθαργο το καλοκαίρι.
Η περίοδος ανάπαυσης είναι από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο, και τότε προστατέψτε το φυτό από τον παγετό. Σύμφωνα με τα δεδομένα αντέχει έως περίπου -20 °C, ενώ ο τυπικός χειμώνας φτάνει περίπου στους -6 °C.
Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται κυρίως τον Μάιο και τον Ιούνιο. Μπορείτε επίσης να σπείρετε τους μικροσκοπικούς σπόρους των καψών, όπως αναφέρεται παραπάνω.
Συνηθισμένα προβλήματα
Λίγη ή καθόλου δροσιά στα φύλλα: φταίει το λίγο φως ή η χαμηλή υγρασία. Δώστε περισσότερο ήλιο και κρατήστε το χώμα υγρό.
Το φυτό φθίνει: συχνά φταίει νερό με μέταλλα ή λίπασμα. Χρησιμοποιήστε μόνο νερό βροχής ή αποσταγμένο.
Χρήσεις
Οι κόνδυλοι των αυστραλιανών ειδών τρώγονται από τους ιθαγενείς της Αυστραλίας, και με τα φύλλα αρωματίζεται ένα λικέρ. Παραδοσιακά το φυτό χρησιμοποιήθηκε για τον βήχα και τη βρογχίτιδα.














































































































