Πεπερόμια
Peperomia · Piperaceae
Επίσης: πεπερόμιες, Πιπερόμοια
Η πεπερόμια είναι ένα μικρό, αργής ανάπτυξης φυτό εσωτερικού χώρου με σαρκώδη φύλλα, που συγχωρεί τα λάθη του αρχάριου. Το βασικό είναι να μην την παραποτίσετε και να την προστατεύετε από το δυνατό ήλιο και το κρύο.
- Φως
- Φωτεινό έμμεσο φως, Ημισκιά
- Πότισμα
- Χαμηλές
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 18–26 °C, ελάχ. 10 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–30 cm
Είδη και ποικιλίες
- Φωτεινό έμμεσο φως
- Χαμηλές
- Φωτεινό έμμεσο φως
- Μέτριες
- Φωτεινό έμμεσο φως
- Χαμηλές
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για φυτό εσωτερικού χώρου σε κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι η πεπερόμια
Η πεπερόμια (Peperomia, οικογένεια Piperaceae, γνωστή και ως peperomia ή πεπερόμιες) είναι πολυετές, αειθαλές φυτό. Προέρχεται από τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Αμερικής, της Αφρικής, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Ωκεανίας. Στη φύση ζει συνήθως σε δάση ως επιφυτικό ή σε βράχια, ενώ τα παχύφυτα είδη ζουν και σε άνυδρες βραχώδεις πλαγιές.
Τα περισσότερα είδη φτάνουν τα 15–30 cm ύψος και πλάτος και μεγαλώνουν αργά. Το σχήμα τους είναι συμπαγές, θαμνώδες, ανερχόμενο ή κρεμαστό. Τα φύλλα είναι σαρκώδη, γυαλιστερά ή με υφή, καρδιόσχημα, στρογγυλά ή λογχοειδή, σε αποχρώσεις πράσινου, ασημί ή χάλκινου, συχνά με παραλλαγές χρώματος. Τα άνθη είναι μικροσκοπικά, πρασινόλευκα έως καφέ, σε λεπτά στάχυα, και σπάνια εμφανίζονται σε εσωτερικό χώρο. Στο γένος ανήκουν, μεταξύ άλλων, η Peperomia argyreia, η P. caperata, η P. obtusifolia και η P. polybotrya.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά φωτεινό έμμεσο φως και ανέχεται και λιγότερο φως. Ο άμεσος ήλιος καίει τα φύλλα και τα ξεθωριάζει, κάτι που στα ελληνικά καλοκαίρια χρειάζεται προσοχή σε νότια παράθυρα.
Είναι φυτό εσωτερικού χώρου και δεν αντέχει έξω τον χειμώνα. Η ιδανική θερμοκρασία είναι 18–26 °C και η χαμηλότερη που αντέχει είναι περίπου 10 °C.
Πότισμα και υγρασία
Αφήστε την επιφάνεια του υποστρώματος να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Τα σαρκώδη φύλλα αποθηκεύουν νερό και το παραπάνω πότισμα οδηγεί σε σήψη. Οι ρίζες είναι μικρές, επιφανειακές και σαπίζουν εύκολα.
Τους μήνες από τον Μάιο έως τον Αύγουστο χρειάζεται λίγο συχνότερο πότισμα. Η υγρασία του αέρα καλό είναι να είναι μέτρια· ο πολύ ξηρός αέρας μπορεί να κάνει τα φύλλα να κυρτώσουν ή να πέσουν.
Χώμα και αλλαγή γλάστρας
Θέλει ελαφρύ, υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο μείγμα, από πηλώδες χώμα ή φυτόχωμα χωρίς τύρφη με άμμο ή περλίτη. Το pH είναι κατάλληλο περίπου 5,5–7.
Η αλλαγή γλάστρας χρειάζεται σπάνια: κάθε 2–3 χρόνια, την άνοιξη (Μάρτιο έως Μάιο), σε λίγο μεγαλύτερη γλάστρα.
Λίπανση
Λιπαίνετε με υγρό λίπασμα για φυτά εσωτερικού χώρου, σε μισή δόση, κάθε 4–6 εβδομάδες από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο.
Κλάδεμα
Τσιμπήστε τις κορυφές για να γίνει πιο θαμνώδης και αφαιρέστε τους μακριούς, αδύναμους βλαστούς. Η κατάλληλη εποχή είναι ο Μάρτιος και ο Απρίλιος.
Χειμώνας
Ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι η περίοδος ανάπαυσης. Κρατήστε το φυτό ζεστό, πάνω από περίπου 12 °C, μακριά από ρεύματα αέρα, και ποτίστε το με φειδώ.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα φύλλου, μοσχεύματα βλαστού ή με διαίρεση. Η καλύτερη εποχή είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.
Συνηθισμένα προβλήματα
Μαλακοί βλαστοί που καταρρέουν: συνήθως υπερβολικό πότισμα και σήψη ριζών. Αφήστε το χώμα να στεγνώσει, βελτιώστε την αποστράγγιση και πάρτε μοσχεύματα από τα υγιή μέρη.
Πτώση ή κύρτωση φύλλων: ρεύματα αέρα ή ξηρός αέρας. Μετακινήστε το φυτό σε πιο ζεστό σημείο και αυξήστε την υγρασία.
Ξεθωριασμένα ή καμένα φύλλα: άμεσος ήλιος. Βάλτε το σε φωτεινό, έμμεσο φως.
Στα έντομα, προσέξτε τους ψευδόκοκκους, τα ακάρεα και τους θρίπες. Στις ασθένειες, εκτός από τη σήψη ριζών και βλαστών, αναφέρεται και ο ιός της δακτυλιοειδούς κηλίδωσης.














































































































