Cupressocyparis leylandii
Hesperotropsis leylandii · Cupressaceae
Επίσης: λεϊλάντι, κυπαρισσόψευδο λεϊλάντι
Το Cupressocyparis leylandii, γνωστό και ως λεϊλάντι ή κυπαρισσόψευδο λεϊλάντι, είναι αειθαλές κωνοφόρο με πολύ γρήγορη ανάπτυξη, που φυτεύεται κυρίως για πυκνούς φράχτες και ανεμοφράκτες. Είναι εύκολο στη φροντίδα, αρκεί να κλαδεύεται τακτικά από νεαρή ηλικία και να μην μένει να ψηλώσει ανεξέλεγκτα.
- Φως
- Πλήρης ήλιος, Ήλιος έως ημισκιά
- Πότισμα
- Μέτριες
- Υγρασία
- Μέτρια
- Θερμοκρασία
- 8–25 °C, ελάχ. -23 °C
- Δυσκολία
- Εύκολο
- Ύψος
- 15–35 m
Φροντίδα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους
Ημερολόγιο για κλίμα Μεσογειακό.
Πώς είναι το φυτό
Το λεϊλάντι (Hesperotropsis leylandii, οικογένεια Cupressaceae) δεν είναι άγριο είδος αλλά υβρίδιο κήπου, που προέκυψε από διασταύρωση του κυπαρισσιού Nootka με το κυπαρίσσι Monterey και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία. Είναι αειθαλές δέντρο με στηλοειδές ή κωνικό σχήμα και πυκνό, φτερωτό φύλλωμα.
Τα φύλλα είναι μικρά, λεπιδωτά, σε πεπλατυσμένους βλαστούς, με χρώμα από γκριζοπράσινο έως σκούρο πράσινο. Οι μικροί κώνοι περνούν σχεδόν απαρατήρητοι: αρσενικοί και θηλυκοί βρίσκονται στο ίδιο δέντρο και ανθίζουν συνήθως τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Οι μικροί, στρογγυλοί, ξυλώδεις καρποί σπάνια είναι γόνιμοι σε αυτό το υβρίδιο.
Χωρίς κλάδεμα φτάνει τα 15 έως 35 μέτρα ύψος και τα 3 έως 8 μέτρα πλάτος. Γι' αυτό οι παραμελημένοι φράχτες γίνονται πολύ μεγάλοι και συχνά αιτία διαφωνιών με τους γείτονες. Το πυκνό φύλλωμα προσφέρει καταφύγιο και φωλιά στα πουλιά.
Καλλιέργεια και φροντίδα
Φως και θέση
Προτιμά πλήρη ήλιο, αλλά ανέχεται και ελαφριά σκιά. Στη βαθιά σκιά το φύλλωμα αραιώνει. Επειδή οι ρίζες είναι μέτρια επιφανειακές και απλώνονται, υπολογίστε χώρο για το τελικό μέγεθος και αποφύγετε τη φύτευση πολύ κοντά σε όρια και κατασκευές.
Πότισμα και υγρασία
Ένας νέος φράχτης θέλει καλό πότισμα τα δύο πρώτα καλοκαίρια. Όταν τα δέντρα εδραιωθούν, χρειάζονται λίγο νερό. Η ανοχή στην ξηρασία είναι μέτρια, οπότε στο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι αξίζει περισσότερο πότισμα από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. Η υγρασία του αέρα δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα υψηλή· αρκεί μέτρια.
Έδαφος
Αναπτύσσεται στα περισσότερα εδάφη, από ελαφριά μέχρι πηλώδη και αργιλώδη, με pH περίπου 5,5 έως 8,0. Θέλει έδαφος υγρό αλλά καλά στραγγιζόμενο. Το μόνο που δεν ανέχεται είναι η μόνιμα νεροκρατούσα θέση.
Λίπανση
Όσο ο φράχτης εδραιώνεται, δώστε ένα γενικό λίπασμα την άνοιξη, τον Μάρτιο.
Κλάδεμα
Κλαδέψτε 2 με 3 φορές μέσα στην καλλιεργητική περίοδο, για παράδειγμα τον Απρίλιο, τον Μάιο και τον Σεπτέμβριο. Το βασικό είναι να μην κόβετε ποτέ μέσα στο γυμνό, παλιό ξύλο, γιατί εκεί δεν ξαναβγάζει βλαστούς.
Αν ξεκινήσετε το τακτικό κλάδεμα όταν ο φράχτης είναι νέος, κρατάτε το ύψος και το πλάτος υπό έλεγχο και αποφεύγετε το γυμνό, καφέ εσωτερικό.
Φύτευση
Τα νεαρά δενδρύλλια φυτεύονται το φθινόπωρο ή την άνοιξη, δηλαδή Φεβρουάριο και Μάρτιο ή Οκτώβριο και Νοέμβριο. Για φράχτη υπολογίστε απόσταση περίπου 60 έως 90 cm, με συνηθισμένη επιλογή τα 75 cm.
Χειμώνας
Είναι πλήρως ανθεκτικό στο κρύο και αντέχει έως περίπου -23 °C, οπότε μένει έξω χωρίς προστασία. Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο το φυτό ξεκουράζεται και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα βλαστών, κυρίως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
Προβλήματα και ασθένειες
Οι πιο συνηθισμένες ασθένειες είναι το έλκος του κυπαρισσιού, η σήψη ριζών από Phytophthora και το κάψιμο των βελονών.
Καφέ σημεία στο φύλλωμα: προκαλούνται από ξηρασία, σήψη ριζών ή έλκος. Ποτίστε στις ξηρές περιόδους, βελτιώστε την αποστράγγιση και αφαιρέστε τα άρρωστα κλαδιά.
Γυμνό, καφέ εσωτερικό: προκαλείται από σκληρό κλάδεμα σε παλιό ξύλο ή από πολλή σκιά. Κλαδεύετε τακτικά όσο το φυτό είναι νέο· αν είναι πολύ παλιό, η λύση είναι η αντικατάσταση.










































































