Κορδυλίνη

Η κορδυλίνη προτιμά φωτεινό έμμεσο φως, που κρατά το χρώμα των φύλλων έντονο. Ανέχεται και ημίσκιο, αλλά στο μισοσκόταδο τα χρώματα ξεθωριάζουν.

Η ιδανική θερμοκρασία είναι περίπου 18 έως 35 °C. Επειδή ο τυπικός χειμώνας φτάνει τους -6 °C και το φυτό δεν αντέχει παγετό, ταιριάζει σε εσωτερικό χώρο ή σε γλάστρα που μεταφέρεται μέσα τους κρύους μήνες.

Ποτίζουμε τακτικά και αφήνουμε το επάνω στρώμα του χώματος να στεγνώσει ελαφρά ανάμεσα στα ποτίσματα. Από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο το φυτό θέλει περισσότερο νερό. Από το τέλος του φθινοπώρου ως το τέλος του χειμώνα μειώνουμε το πότισμα.

Το φυτό απαιτεί υψηλή υγρασία αέρα. Η ανοχή στην ξηρασία είναι μέτρια, οπότε το χώμα δεν πρέπει να μένει στεγνό για πολύ.

Του ταιριάζει υγρό, καλά στραγγιζόμενο και πλούσιο χώμα, όπως γόνιμη αργιλοαμμώδης γη ή μείγμα με βάση την τύρφη. Το pH κινείται περίπου από 5,5 έως 7,0.

Η μεταφύτευση γίνεται τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Το φυτό έχει ριζώματα, κάτι που βοηθά αργότερα στον πολλαπλασιασμό.

Λιπαίνουμε αρκετές φορές τη χρονιά, κατά την περίοδο ανάπτυξης, από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο. Η τακτική λίπανση βοηθά να διατηρείται το χρώμα των φύλλων.

Κλαδεύουμε τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, πριν ξεκινήσει η έντονη ανάπτυξη.

Η θερμοκρασία δεν πρέπει να πέφτει κάτω από 10 °C. Από το τέλος του φθινοπώρου ως το τέλος του χειμώνα ποτίζουμε λιγότερο. Η περίοδος ανάπαυσης είναι Νοέμβριος έως Φεβρουάριος.

Από τον Οκτώβριο ως τον Μάρτιο προστατεύουμε το φυτό από το κρύο και το κρατάμε μακριά από παγωμένα τζάμια και ρεύματα.

Η κορδυλίνη πολλαπλασιάζεται με διαίρεση των ριζωμάτων ή με μοσχεύματα κορμού. Ο καλύτερος χρόνος είναι από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο.

Καφέ άκρες στα φύλλα: συνήθως οφείλονται σε ξηρό αέρα ή φθόριο στο νερό. Αυξάνουμε την υγρασία και χρησιμοποιούμε μαλακό νερό.

Ξεθωριασμένο χρώμα: το φυτό παίρνει λίγο φως. Το μεταφέρουμε σε φωτεινότερη θέση με έμμεσο φως.

Πτώση φύλλων: προκαλείται από κρύο ή υπερβολικό πότισμα. Κρατάμε το φυτό πάνω από 15 °C και αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει λίγο.

Στην Πολυνησία τα ριζώματα μαγειρεύονται σε γλυκιά πολτώδη μορφή και τα φύλλα χρησιμεύουν για το τύλιγμα φαγητού σε φούρνους στη γη. Δεν ενδείκνυται για περιστασιακή κατανάλωση.

Στον Ειρηνικό και τη Νοτιοανατολική Ασία το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά στη λαϊκή ιατρική και σε τελετές.